Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2011

Oι τρεις τελευταίες επιθυμίες του Μεγάλου Αλεξάνδρου

Ευρισκόμενος στα πρόθυρα του θανάτου, ο Μέγας Αλέξανδρος συγκάλεσε τους στρατηγούς του και τους κοινοποίησε τις τρεις τελευταίες επιθυμίες του

  1] Να μεταφερθεί το φέρετρό του στους ώμους από τους καλύτερους γιατρούς της εποχής.

  2] Τους θησαυρούς που είχε αποκτήσει [ασήμι, χρυσάφι, πολύτιμους λίθους] να τους σκορπίσουν σε όλη τη διαδρομή μέχρι τον τάφο του.

  3] Τα χέρια του να μείνουν να λικνίζονται στον αέρα, έξω από το φέρετρο, σε θέα όλων.

Ένας από τους στρατηγούς, έκπληκτος από τις ασυνήθιστες επιθυμίες, ρώτησε τον Αλέξανδρο ποιοι ήταν οι λόγοι.
 Ο Αλέξανδρος του εξήγησε:

  1] Θέλω οι πιο διαπρεπείς γιατροί να σηκώσουν το φέρετρό μου, για να μπορούν να δείξουν με αυτό τον τρόπο ότι ούτε εκείνοι δεν έχουν, μπροστά στο θάνατο, τη δύναμη να θεραπεύουν!

  2] Θέλω το έδαφος να καλυφθεί από τους θησαυρούς μου, για να μπορούν όλοι να βλέπουν ότι τα αγαθά που αποκτούμε εδώ, εδώ παραμένουν!

  3] Θέλω τα χέρια μου να αιωρούνται στον αέρα, για να μπορούν οι άνθρωποι να βλέπουν ότι ερχόμαστε με τα χέρια άδεια και με τα χέρια άδεια φεύγουμε, όταν τελειώσει για εμάς ο πιο πολύτιμος θησαυρός που είναι ο χρόνος!

1 σχόλιο:

  1. Όταν μιλάμε για Μέγα Αλέξανδρο και ιστορική έρευνα, το πρώτο όνομα που μάς έρχεται στο μυαλό, είναι «Αρριανός». Κι αυτό γιατί, το έργο τού Αρριανού, «Αλεξάνδρου Ανάβασις», θεωρείται από τα πιο αξιόπιστα -αν όχι το πιο αξιόπιστο- ιστορικά έργα που αφορούν την εκστρατεία τού Έλληνα στρατηλάτη. Είναι χαρακτηριστικό δε, ότι ο ίδιος ο Αρριανός, θεωρεί σκόπιμο να διευκρινίσει στον πρόλογο τού έργου του, πως βασίζεται κυρίως σε μαρτυρίες αυτοπτών προσώπων, με κυριότερες τών Πτολεμαίου και Αριστόβουλου, οι οποίοι συμμετείχαν στην εκστρατεία τού Μεγάλου Αλεξάνδρου. Υπογραμμίζει δε, πως αποφάσισε να αφήσει απ’ έξω, στοιχεία που αντικρούονται μεταξύ τους και διάφορους μύθους που αφορούν τον βίο τού Αλεξάνδρου, δίνοντας έτσι έμφαση στην αξιοπιστία.

    Αν λοιπόν ανατρέξουμε στο βιβλίο τού Αρριανού και στο κεφάλαιο που αφορά τον θάνατο τού Μεγάλου Αλεξάνδρου, θα διαπιστώσουμε πως δεν υπάρχει τέτοια αναφορά περί…τελευταίων επιθυμιών. Σημειώστε εδώ, πως ο Αρριανός δηλώνει θαυμαστής τού Αλέξανδρου, χωρίς ωστόσο να παραγνωρίζει και τα σφάλματά του («Ο ίδιος κατηγόρησα κάποιες πράξεις τού Αλέξανδρου στο σύγγραμμά μου, αλλά καθόλου δεν ντρέπομαι να θαυμάζω τον ίδιο τον Αλέξανδρο»). Είναι λοιπόν εξαιρετικά απίθανο, να συνέβη κάτι τέτοιο και ο Αρριανός να το θεώρησε τόσο ασήμαντο, ώστε να μην το αναφέρει. Εκτός κι αν δεν αγνοούσε το υποτιθέμενο συμβάν και απλά το κατέταξε στους μύθους.

    Πέραν όμως αυτού, διαβάζοντας το έργο τού Αρριανού, καταλαβαίνουμε ότι, το παραπάνω θρυλούμενο «συμβάν», ήταν πρακτικά δύσκολο έως και αδύνατον να συμβεί, για δυο λόγους:
    1. Η επιδείνωση τής υγείας τού Αλέξανδρου ήταν ραγδαία. Μέχρι τότε όμως παρ’ ότι η ασθένειά του τον ταλαιπωρούσε (ελονοσία ή δηλητηρίαση), δεν κινούνταν ούτε και συμπεριφέρονταν σαν ετοιμοθάνατος. Αντιθέτως, απ’ όσο μάς πληροφορεί ο Αρριανός, έκανε συνεχώς σχέδια για το ταξίδι τής επιστροφής.
    2. Λόγω τής ραγδαίας επιδείνωσης τής υγείας του, έπεσε κατάκοιτος στο κρεβάτι για δύο μερόνυχτα, έως ότου και κατέληξε. Μέχρι τον θάνατό του, δεν μπορούσε ούτε να μιλήσει, αλλά ούτε και να κινηθεί, καθώς οι δυνάμεις του τον είχαν εγκαταλείψει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...