Η ιστορία της Iατρικής

https://bioximikos.gr/asteia/179-istoria-tis-iatrikis

Το δέντρο με τους 40 διαφορετικούς καρπούς (video)

Ποιο μυστικό κρύβει αυτό το δέντρο που μπορεί να παράγει ροδάκινα, νεκταρίνια, βερίκοκα, αμύγδαλα και πολλούς ακόμη καρπούς;

O Sam Van Aken, ένας καλλιτέχνης και καθηγητής του Syracuse University δημιούργησε μία γενιά από δέντρα που παράγουν πάνω από 40 διαφορετικές ποικιλίες πυρηνόκαρπων φρούτων ή καρπών με κουκούτσια. Μερικά από τα οποία είναι ροδάκινα, νεκταρίνια, βερίκοκα, αμύγδαλα.

Το κατάφερε χρησιμοποιώντας μία αρχαία κινέζικη τεχνική, τον ενοφθαλμισμό.

Η διαδικασία που ακολούθησε είχε ως εξής:

Χρησιμοποιούσε ένα δέντρο σαν βάση. Το δέντρο αυτό είναι ένα από τις 40 ποικιλίες.
Σε κάθε κλαδί χάρασε τον φλοιό και τοποθετούσε στη σχισμή ένα τμήμα από άλλο φυτό με οφθαλμό.
Μετά το τύλιγε με ταινία ώστε να επουλωθεί η σχισμή και να ενωθούν τα δύο τμήματα και τελικά να αναπτυχθεί ένας κλάδος που θα παράγει ένα διαφορετικό φρούτο.
Για αρκετά χρόνια επαναλάμβανε αυτή τη διαδικασία, προσθέτοντας κάθε φορά νέες ποικιλίες πάνω στο βασικό δέντρο.

Την άνοιξη το δέντρο είναι γεμάτο άνθη σε διάφορες αποχρώσεις ροζ και μοβ και το καλοκαίρι αρχίζει να βγάζει όλων των λογιών τα φρούτα.

Ο δημιουργός του το βλέπει σαν ένα έργο τέχνης αλλά και σαν χρονολόγιο του κύκλου ζωής όλων των φρούτων. Μέχρι σήμερα έχει φυτέψει πάνω από μια ντουζίνα δέντρα, σε αρκετά σημεία της Αμερικής, σε χώρους όπως μουσεία, όπου ο κόσμος να μπορεί να θαυμάζει αυτή την ποικιλομορφία.

Δείτε το video......

Τι συμβαίνει όταν κόβουμε το φαγητό

Όλοι γνωρίζουμε ότι το φαγητό είναι απαραίτητο για την επιβίωσή μας και ευτυχώς για εμάς είναι και πολύ απολαυστικό. Αλλά τι πραγματικά συμβαίνει στο σώμα μας αν απλά σταματήσουμε να τρώμε; Είτε η ασιτία προήλθε από φτώχεια, λιμό, εθελοντική απεργία πείνας, κάποια ιατρική πάθηση, είτε παίζετε στο Survivor, η φυσιολογία της πείνας ακολουθεί την ίδια διαδικασία.

Η διάρκεια της επιβίωσης χωρίς τροφή επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες όπως το σωματικό βάρος, τη γενετική παραλλαγή, την κατάσταση της υγείας και, το σημαντικότερο, την παρουσία ή απουσία της αφυδάτωσης. Χρειάζεται χρόνος για να πεθαίνουμε από την πείνα. Χωρίς οξυγόνο, το σώμα μας αντέχει 5 ή 10 λεπτά. Χωρίς νερό μερικές ημέρες, μια εβδομάδα το πολύ. Αλλά ανάλογα με τις περιστάσεις, χωρίς καθόλου τροφή μπορεί να αντέξει και 2 μήνες.

Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, το σώμα στη προσπάθεια του να παραμείνει ζωντανό, περνά μέσα από 3 μεταβολικές φάσεις, μέχρι να καταφέρει να βρει και πάλι τροφή.

• Φάση 1: Καύση της γλυκόζης

Τις πρώτες 6 ώρες: Όλα είναι φυσιολογικά. Το σώμα σας δεν υποψιάζεται ακόμα τίποτα για τις κακές σας προθέσεις. Αρχίζει χαρούμενο να αποικοδομεί το πολυμερές γλυκογόνο (μορφή αποθήκευσης της γλυκόζης) σε γλυκόζη, τον υδατάνθρακα που χρησιμοποιούν τα κύτταρα σας ως καύσιμο για να είναι λειτουργικά.

Μετά από 6 ώρες: Οι αποθήκες γλυκογόνου αδειάζουν, οπότε, αυτή η μέθοδος παραγωγής ενέργειας σταματά. Σε εκείνο το σημείο, αισθάνεστε πεινασμένοι και πιθανώς να αρχίσετε να γκρινιάζετε.

• Φάση 2: Καύση του λίπους

Το σώμα σας τώρα αναζητά νέες πηγές ενέργειας. Αρχίζει να στρέφεται προς τα λιπαρά οξέα, τα δομικά στοιχεία του λίπους που αποθηκεύονται στους ιστούς. Η διαδικασία αυτή ονομάζεται κέτωση.

Μερικοί άνθρωποι, όπως οι body builders ή εκείνοι που καταναλώνουν ελάχιστους υδατάνθρακες και υψηλή ποσότητα πρωτεϊνών, βρίσκονται αρκετά συχνά σε κατάσταση κέτωσης. Αυτό δεν σημαίνει ότι λιμοκτονούν, απλώς τα σώματά τους λειτουργούν με διαφορετικό τρόπο, επειδή είτε δεν τρώνε αρκετούς υδατάνθρακες για να πάρουν γλυκόζη ή τους καίνε γρήγορα.

Όμως, υπάρχει πρόβλημα!...

Ο εγκέφαλός μας μπορεί να λειτουργεί ακόμη και 10 λεπτά μετά τον θάνατο

Μια μελέτη Καναδών επιστημόνων τα ευρήματα της οποίας εγείρουν σημαντικά επιστημονικά και ηθικά ερωτήματα απασχολεί την ιατρική κοινότητά τις τελευταίες ημέρες.

Καναδοί γιατροί σε μονάδα εντατικής θεραπείας παρατήρησαν, σύμφωνα με την Independent, ότι ο εγκέφαλος ενός ασθενή συνέχιζε να λειτουργεί ακόμα και 10 λεπτά αφού εκείνος είχε κηρυχθεί κλινικά νεκρός! Σύμφωνα με την μελέτη ανιχνεύθηκαν εγκεφαλικά κύματα τα οποία παρατηρούνται στο στάδιο του βαθύ ύπνου.

«Ανιχνεύσαμε μεμονωμένες εξάρσεις κυμάτων Δέλτα μετά την παύση του καρδιακού παλμού και της αρτηριακή πίεσης», ανέφερε χαρακτηριστικά η μελέτη που δημοσίευσε πρόσφατα μια επιστημονική ομάδα από το Πανεπιστήμιο του Οντάριο.

Αυτό που έχει ιδιαίτερη σημασία είναι πως η έρευνα των ιατρών έγινε σε τέσσερις ασθενείς που είχαν επιλεγεί να συμμετάσχουν.

Η φαγούρα είναι κολλητική γιατί είναι «καλωδιωμένη» στον εγκέφαλο

Η ουσία που μεταφέρει την ακατάσχετη ανάγκη είναι ένα νευροπεπτίδιο (GRP)

Πόσες φορές σας έχει τύχει να βλέπετε το διπλανό σας να ξύνεται και να θέλετε και εσείς να ξυστείτε; Αυτό συμβαίνει σε ανθρώπους και σε ζώα όπως οι πίθηκοι, οι μαϊμούδες και τα τρωκτικά, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα, όχι επειδή πρόκειται για μια απλή ψυχολογική αντίδραση, αλλά επειδή η φαγούρα είναι βαθιά «καλωδιωμένη» στον εγκέφαλο.

Οι ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ουάσιγκτον του Σεντ Λούις, με επικεφαλής τον Ζου-Φενγκ Τσεν, διευθυντή του Κέντρου για τη Μελέτη της Φαγούρας (Center for the Study of Itch) που έκαναν τη δημοσίευση στο περιοδικό Science, πραγματοποίησαν πειράματα με ποντίκια. Παρακολουθώντας τα πειραματόζωα που ξύνονταν οι επιστήμονες έριξαν φως στο νευρωνικό μηχανισμό της φαγούρας.

Η εγκεφαλική περιοχή που εμπλέκεται στην κολλητική φαγούρα είναι ο υπερχιασματικός πυρήνας. Η ουσία που μεταφέρει την ακατάσχετη ανάγκη για φαγούρα είναι ένα νευροπεπτίδιο (GRP), που εκκρίνουν τα κύτταρα σε αυτή την περιοχή του εγκεφάλου.

Η μασέλα του Νεάντερταλ αποκαλύπτει: Χρησιμοποιούσαν «ασπιρίνη» όταν ήταν άρρωστοι

Οι Νεάντερταλ χρησιμοποιούσαν φυτικά αναλγητικά και πιθανώς τον μύκητα της πενικιλίνης, χιλιάδες χρόνια πριν την ανακάλυψη των αντιβιοτικών. Όταν ήσαν άρρωστοι, φαίνεται πως μασούσαν τον φλοιό από το δέντρο της λεύκας, ο οποίος περιέχει μια χημική ουσία (σαλικυλικό οξύ), που αποτελεί το ενεργό συστατικό της σημερινής ασπιρίνης.

Αυτά αποκαλύπτει μια νέα διεθνής επιστημονική έρευνα, με τη συμμετοχή της διακεκριμένης Ελληνίδας παλαιοανθρωπολόγου Κατερίνας Χαρβάτη, καθηγήτριας του γερμανικού Πανεπιστημίου του Τίμπιγκεν. Η μελέτη βασίσθηκε στην ανάλυση αρχαίου DNA που βρέθηκε στην τρυγία (πέτρα) της οδοντοστοιχίας τεσσάρων Νεάντερταλ, οι οποίοι ζούσαν πριν από περίπου 42.000 έως 50.000 χρόνια στην Ευρώπη. Είναι οι αρχαιότερες οδοντικές πλάκες που έχουν ποτέ αναλυθεί γενετικά.

Τα μικρόβια και τα υπολείμματα τροφής που ήσαν κολλημένα στα δόντια των «ξαδέρφων» του σύγχρονου ανθρώπου (Homo sapiens), αποτελούν ένα «παράθυρο» στο μακρινό παρελθόν, επιτρέποντας στους επιστήμονες να κάνουν βάσιμες εικασίες για τη διατροφή και τα «φάρμακα» των Νεάντερταλ.

Το ηλεκτρονικό τσιγάρο «ύποπτο» για εγκεφαλικά και καρδιακά επεισόδια

Προσθήκη λεζάΤο συχνό «άτμισμα» μειώνει τα επίπεδα γλυκόζης στον εγκέφαλο και προκαλεί επίσης ζημιά σε μια φυσική ουσία που αποτρέπει τη δημιουργία θρόμβων στο αίμαντας

Παρότι το ηλεκτρονικό τσιγάρο διαφημίζεται ως μια λιγότερο επιβλαβής λύση για τους καπνιστές από τον καπνό, νέα έρευνα σε ποντίκια κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η έκθεση στους «ατμούς» των ηλεκτρονικών συσκευών καπνίσματος αυξάνει περισσότερο τον κίνδυνο εγκεφαλικού απ' ό,τι η έκθεση στον καπνό του τσιγάρου.

Την έρευνα παρουσίασαν επιστήμονες του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου του Τέξας σε διεθνές συνέδριο για το εγκεφαλικό της Αμερικανικής Ενωσης για την Καρδιά στο Χιούστον. Σύμφωνα με τα ευρήματά τους το συχνό «άτμισμα» μειώνει τα επίπεδα γλυκόζης στον εγκέφαλο και προκαλεί επίσης ζημιά σε μια φυσική ουσία που αποτρέπει τη δημιουργία θρόμβων στο αίμα, κάτι που αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο εγκεφαλικού ή καρδιακού επεισοδίου.

Τα ποντίκια που χρησιμοποίησαν οι άνθρωποι της ομάδας εκτέθηκαν σε ατμούς ηλεκτρονικού τσιγάρου μια φορά για 10 μέρες συνεχόμενα και δεύτερη φορά για 30 ημέρες συνεχόμενα. Αντίστοιχα για 10 ημέρες και για 30 ημέρες υπήρξε έκθεση και σε καπνό τσιγάρου. Και στις δύο περιπτώσεις, όπως τόνισαν οι ερευνητές στην παρουσίασή τους στο συνέδριο, μείωσαν δραστικά τις ποσότητες στον οργανισμό ενός ενζύμου που βοηθάει στο να μην πήζει το αίμα, αυξάνοντας έτσι τον κίνδυνο για εγκεφαλικό, με το «άτμισμα» να «κερδίζει».