Εθνικό Πάρκο Πρεσπών

Δύο πανέμορφες λίμνες στεφανωμένες από μεγάλες οροσειρές που ενώνουν τρία έθνη και θεωρούνται ένας από τους σημαντικότερους βιοτόπους της Ευρώπης. Η Μικρή και η Μεγάλη Πρέσπα βρίσκονται σε υψόμετρο 850 μέτρων και μαζί με τη λίμνη Οχρίδα ονομάζονταν κατά την αρχαιότητα οι λίμνες της Δασσαρικής λεκάνης. 

Οι Πρέσπες σχηματίστηκαν κατά τη διάρκεια του Τριτογενούς και αρχικά υπήρξαν ενωμένες. Οι εναποθέσεις υλικών από το ποτάμι του Αγίου Γερμανού στα ανατολικά των λιμνών δημιούργησαν με τα χρόνια έναν αμμώδη δίαυλο πλάτους από 200 μ. εώς 1 χλμ. που χώρισε τις λίμνες. Η στάθμη της Μικρής Πρέσπας είναι υψηλότερη από αυτή της Μεγάλης και είναι η πρώτη που τροφοδοτεί με νερά τη δεύτερη μέσω ενός καναλιού στη θέση Κούλα. Το μεγαλύτερο μέρος της Μικρής Πρέσπας βρίσκεται στην Ελλάδα και χαρακτηρίζεται από την παρουσία του ιστορικού νησιού του Αγίου Αχιλλείου, από το μικρό Βιδρονήσι και από απέραντους καλαμιώνες και μεγάλες εκτάσεις με υγρολίβαδα. Στα νότια βρίσκεται το όρος Τρικλάριο και στα ανατολικά υψώνονται οι κορυφές του Βαρνούντα. Η πιθανότερη προέλευση του ονόματος «Πρέσπα» είναι από το λατινικό «praesepe» που σημαίνει φάτνη, μια πετυχημένη ονομασία καθώς οι λίμνες βρίσκονται στο μέσο μιας λεκάνης που διατηρεί έναν τεράστιο πλούτο άγριας ζωής. Η έκταση του Εθνικού Πάρκου φτάνει τα 195 τ.χλμ. από τα οποία τα 82 τ.χλμ. ανήκουν στα νερά των λιμνών. 

Γυμνοβράγχια - Τα «στολίδια» της θάλασσας

 

Αστραφτερό μωβ με κίτρινες βούλες, βαθύ κυανό με χρυσές λωρίδες, ροζ με πορτοκαλί μπορντούρες, χιλιάδες χρώματα και σχέδια χωρίς τέλος σε συνδυασμούς και ομορφιά. Αυτός είναι ο εκθαμβωτικός κόσμος των γυμνοβράγχιων των ελληνικών θαλασσών. Πρόκειται για μία από τις λιγότερο γνωστές ομάδες μαλακίων στα οποία ανήκουν τα πιο διάσημα μύδια, γυαλιστερές, μπουρούδες, αχοιβάδες, σουπιές, χταπόδια, κ.ά. Τα μαλάκια είναι μία από τις πιο επιτυχημένες οικογένειες του Ζωικού Βασιλείου στο θαλάσσιο περιβάλλον, καθώς αντιπροσωπεύονται από τον μεγαλύτερο αριθμό ειδών σε σχέση με κάθε άλλη ομάδα. Τα γυμνοβράγχια, ή πιο κοινά οι θαλάσσιοι γυμνοσάλιαγκες, αποτελούν μια υποομάδα των γαστερόποδων μαλακίων που διακρίνεται από την απουσία ενός οστράκου που προστατεύει τα μαλακά μέρη του ζώου. Η αλήθεια είναι ότι έχουν όστρακο κατά τα πρώτα στάδια της ζωής τους, το οποίο χάνουν μόλις μεγαλώσουν. Μάλιστα σε λίγα από αυτά εμφανίζεται κάποιο όστρακο έστω σε υποτυπώδη μορφή ακόμα και στην ενήλικη μορφή τους. Η ονομασία τους προέρχεται από το γεγονός ότι τα αναπνευστικά τους όργανα (βράγχια) βρίσκονται εκτεθειμένα στο περιβάλλον (γυμνά). Η ταξινόμηση τους μοιάζει λίγο μπερδεμένη, καθώς ανήκουν στα οπισθοβράγχια στα οποία όμως δεν ανήκουν κάποιοι άλλοι θαλάσσιοι γυμνοσάλιαγκες. Έτσι ενώ οι φυσιοδίφες και οι καταδύτες ονομάζουν κάθε γυμνό μαλάκιο «γυμνοβράγχιο», κάτι τέτοιο επιστημονικά δεν ισχύει. 

Πώς σχηματίζονται τα μαργαριτάρια

Από την αρχαιότητα υπάρχουν διάφοροι μύθοι για την προέλευση των μαργαριταριών και τις διαφορετικές χρήσεις που τους έχουν δοθεί. 

Πίσω από την ανακάλυψη των μαργαριταριών βρίσκουμε την προσπάθεια των δυτών και την επιμονή των επιστημόνων που έχουν ερευνήσει να γνωρίσουν το φαινόμενο του σχηματισμού τους. Τα μαργαριτάρια είναι ένα από τα πιο πολύτιμα αντικείμενα στον κόσμο και η ανθρώπινη φιλοδοξία να τα αποκτήσει για εμπορικούς σκοπούς έχει αυξηθεί με το πέρασμα του χρόνου.

Τι είναι τα μαργαριτάρια 

Ο σχηματισμός των σταλακτιτών και των σταλαγμιτών

 

Ένα από τα πιο εντυπωσιακά δημιουργήματα της φύσης είναι τα υπόγεια σπήλαια με σταλακτίτες και σταλαγμίτες.

 Στην Ελλάδα είναι πολύ γνωστά τα σπήλαια της Δηρού, των Ιωαννίνων, της Παιανίας και άλλα. 

Το νερό της βροχής είναι όξινο λόγω της αντίδρασης του με το CO 2 της ατμόσφαιρας. 

Έτσι όταν το όξινο νερό περνάει μέσα από τα ασβεστολιθικά πετρώματα τα διαβρώνει, μετατρέποντας αργά το ανθρακικό ασβέστιο (CaCO 3 ), σε όξινο ανθρακικό ασβέστιο (Ca(HCO 3 ) 2 ). Σαν αποτέλεσμα της διάλυσής τους τα ασβεστολιθικά πετρώματα αποσαρθρώνονται και σχηματίζονται τα σπήλαια. 

Επειδή το όξινο ανθρακικό ασβέστιο που σχηματίζεται είναι ευδιάλυτο άλας στο νερό δημιουργούνται ιόντα ασβεστίου (Ca 2 + ) και διτανθρακικού ανιόντος (HCO 3 - ).

 Όταν το νερό αυτό δημιουργεί σταγόνες (στάζει) στην οροφή του σπηλαίου, οι σταγόνες εξατμίζονται και σχηματίζεται (αποτίθεται) πάλι το λευκό στερεό ανθρακικό ασβέστιο, με βάση την αντίστροφη αντίδραση: 

Έτσι σχηματίζονται οι σταλακτίτες, σταγόνα -σταγόνα για χιλιάδες χρόνια. 

 Μερικές φορές σταγόνες από την άκρη ενός σταλακτίτη πέφτουν στο έδαφος, εξατμίζονται, με αποτέλεσμα πάλι την απόθεση στερεό ανθρακικού ασβεστίου και το σχηματισμό των σταλαγμιτών, που ορθώνονται από το έδαφος προς την οροφή. Αυτός είναι ό λόγος που ένας σταλαγμίτης βρίσκεται συνήθως κάτω από ένα σταλακτίτη. 

Οι Άργιλοι και οι θεραπευτικές τους ιδιότητες

Η 'Άργιλος (Clay) είναι ευρέως διαδεδομένη και χρησιμοποιείται ως μέσο εμπλουτισμού του δέρματος για την περιποίησή του και τη γενικότερη βελτίωση της όψης και της ποιότητάς του. Η παγκόσμια βιομηχανία των καλλυντικών και των φαρμάκων, επιστρέφει και πάλι στη φύση και στις ευεργετικές ιδιότητες των υλών που αυτή προσφέρει στον άνθρωπο, με αποτέλεσμα να χρησιμοποιούνται όλο και περισσότερα φυσικά συστατικά για το σκοπό αυτό.

Η άργιλος είναι ένα φυσικό προϊόν ανόργανης σύστασης σε μορφή σκόνης. Το αργιλώδες χώμα προέρχεται από τη διάλυση των πετρωμάτων σε πολύ λεπτά σωματίδια. Πρόκειται για γεωλογικούς σχηματισμούς, που περιέχουν πολλά θρεπτικά συστατικά (ανθρακικό ασβέστιο, οργανικές ουσίες, ενώσεις του σιδήρου κ.α.), οι οποίοι δημιουργήθηκαν από χημική αποσάθρωση και μεταφέρθηκαν με το νερό.

Η χρήση της αργίλου στην φαρμακευτική είναι γνωστή και οφείλεται στη στυπτική και αιμοστατική της δράση, στην ρύθμιση των εντερικών δυσλειτουργιών, καθώς και στην αποθεραπεία στοματικών και δερματικών παθήσεων.

Στον τομέα της αισθητικής και των καλλυντικών προϊόντων γενικότερα, η χρήση της είναι εξίσου σημαντική και χάρη στα θρεπτικά συστατικά που περιέχει αποδεικνύεται ιδιαίτερα χρήσιμη και ευεργετική ενάντια σε δερματικές βλάβες.

Η ιστορία των Αργίλων

ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΓΕΩΠΑΡΚΟ UNESCO -Απολιθωμένο Δάσος

Το Απολιθωμένο Δάσος Λέσβου αποτελεί ένα σπάνιο απολιθωμένο δασικό οικοσύστημα που περιλαμβάνει μεγάλες συγκεντρώσεις απολιθωμένων δένδρων και απολιθώματα ζώων τα οποία σκεπάσθηκαν από ηφαιστειακά υλικά και απολιθώθηκαν στη θέση τους πριν από 18 εκατομμύρια χρόνια.

Μέσα σε στρώματα ηφαιστειακής στάχτης αποκαλύπτονται ιστάμενοι και κατακείμενοι απολιθωμένοι κορμοί, κλαδιά, ρίζες, καρποί και φύλλα δένδρων καθώς και απολιθωμένα οστά και δόντια ζώων. Σημαντικές απολιθωματοφόρες περιοχές συναντώνται επίσης στην παράκτια ζώνη αλλά και στη θαλάσσια περιοχή δυτικά της Λέσβου.

Στην περιοχή του Απολιθωμένου Δάσους συναντώνται ...

Η άμμος δεν είναι μόνο χρυσή: Τέσσερις παραλίες με μαύρη, ροζ, πράσινη και κόκκινη αμμουδιά

Mπορεί οι περισσότεροι όταν ακούμε τη λέξη «άμμος» να μας έρχονται στο μυαλό χρυσές παραλίες με καταγάλανα ή καταπράσινα νερά, ωστόσο... δεν θα πρέπει, αφού η φύση έχει φροντίσει να σπάσει τη μονοτονία του «χρυσού» με αμμουδιές που τα χρώματά τους καλύπτουν όλη τη χρωματική παλέτα.

Μαύρη άμμος: Muriwai Black Sand Beach, Νέα Ζηλανδία

Η μαύρη άμμος είναι συνήθως αποτέλεσμα ηφαιστειακής δραστηριότητας. Η συγκεκριμένη παραλία της Νέας Ζηλανδίας με την μαύρη άμμο εκτείνεται σε μήκος 60 χιλιομέτρων και μαζί με τον άσπρο αφρό των κυμάτων της μοιάζει με ασπρόμαυρη φωτογραφία. Παραλία με μαύρη άμμο υπάρχει και στη Σαντορίνη.

Η αξία του δάσους

Το δάσος δεν είναι μόνο δένδρα. Είναι ένα σύνολο διαφόρων φυτών - όπου βέβαια κυριαρχούν τα δένδρα - μαζί με τα διάφορα ζώα που συνυπάρχουν και με το έδαφος και το κλίμα που επικρατεί στην περιοχή. Όλες οι εκτάσεις που καλύπτονται από φυσική βλάστηση λέγονται δασικές, ανεξάρτητα από το αν κυριαρχούν δένδρα, θάμνοι ή φρύγανα και αποτελούν ένα πολυσύνθετο σύνολο με δική του ζωή και λειτουργίες. Αποτελούν το Δασικό Οικοσύστημα, που παίζει σημαντικό ρόλο στη βιολογική ισορροπία της φύσης.

Είναι ένα φυσικό αγαθό, με πολύπλευρη σημασία και ανυπολόγιστη αξία για τη ζωή, για τον άνθρωπο. Ένας ανανεώσιμος φυσικός πόρος με τεράστιες ανεξάντλητες δυνατότητες για την οικονομική, περιβαλλοντική, κοινωνική και πολιτιστική ανάπτυξη του τόπου, για τη δημιουργία καλυτέρων συνθηκών ζωής. Γι' αυτό εκτάσεις που καλύπτονται με πυκνή φυσική βλάστηση, συνοπτικά την λέμε «Δάσος». Δεν πρέπει να καίγονται ή να καταστρέφονται με οποιονδήποτε τρόπο αυτές οι εκτάσεις, γιατί απώτερος σκοπός μας είναι να γίνουν τελικά δάση, όπου να κυριαρχούν τα δένδρα.

Παράγει το απαραίτητο και αναντικατάστατο για τη ζωή μας οξυγόνο ενώ δεσμεύει το επικίνδυνο για τη ζωή διοξείδιο του άνθρακα.
Δάσος 1 στρέμματος σε ένα χρόνο δεσμεύει από την ατμόσφαιρα περίπου 400 κιλά διοξείδιο του άνθρακα και το μετατρέπει - με τη φωτοσύνθεση - σε 400 κιλά περίπου οξυγόνου, από το οποίο περισσότερο από το μισό (περίπου 250 κιλά) μένει ελεύθερο - όσο χρειάζεται (καταναλώνει) ένας άνθρωπος σε ένα χρόνο.

Το φιλτράρισμα του μελιού

Τον τελευταίο καιρό συζητιέται αρκετά, ειδικά στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, το θέμα του φιλτραρίσματος του μελιού. Πόσο αυτό επηρεάζει το μέλι; Αφαιρεί πολύτιμα θρεπτικά συστατικά από μέσα του όπως γύρη ή σωματίδια πρόπολης;

Τελικά τι είναι το μέλι; Όξινο, βασικό ή ουδέτερο;

Το μέλι παράγεται από τις σακχαρώδεις εκκρίσεις φυτών ή εντόμων, όπως το νέκταρ των λουλουδιών μέσω της αναγέννησης, της ενζυματικής δραστηριότητας και της εξάτμισης του νερού.

Το μέσο pH του μελιού είναι 3,9, αλλά μπορεί να κυμαίνεται από 3,4 έως 6,1. Το μέλι περιέχει πολλά είδη οξέων, τόσο οργανικά όσο και αμινοξέα. Ωστόσο, οι διάφοροι τύποι και τα ποσά τους ποικίλλουν σημαντικά, ανάλογα με τον τύπο του μελιού. Αυτά τα οξέα μπορεί να είναι αρωματικά ή αλειφατικά (μη αρωματικά). Τα αλειφατικά οξέα συμβάλλουν σημαντικά στη γεύση του μελιού, αλληλεπιδρώντας με τις γεύσεις άλλων συστατικών.

Γιατί η φύση «αγαπάει» τα εξάγωνα; Από τις κηρήθρες ως τη σύγχρονη αρχιτεκτονική

Από τις κηρήθρες ως και τα... μάτια των μυγών, τα εξάγωνα εμφανίζονται πολύ συχνά στη φύση. Γιατί όμως συμβαίνει αυτό, αλλά και τι προέκταση μπορεί να έχει στη σύγχρονη αρχιτεκτονική;

Τα «σπίτια» των μελισσών αποτελούν αντικείμενο μελέτης, αλλά και θαυμασμού εδώ και χιλιετίες. Αυτές οι τέλεια κατασκευασμένες, εξαγωνικές δομές, αποτελούν ένα θαύμα της φύσης. Παράλληλες προς το μαγνητικό πεδίο της γης, ώστε να μην κυλάει το μέλι, απολύτως ισοπαχείς, σαν να είναι φτιαγμένες από υπολογιστή. Η... οικοδομική των μελισσών ξεπερνάει και τον καλύτερο μηχανικό.

Πολλοί μαθηματικοί και φιλόσοφοι έχουν ασχοληθεί με αυτό το θαύμα της μηχανικής. Από τον αρχαίο Ελληνα μαθηματικό, Πάππο τον Αλεξανδρινό, που έλεγε πως οι μέλισσες γεννιούνται με ένα θείο δώρο, το μαθηματικό ένστικτο, μέχρι και τον Κάρολο Δαρβίνο που επιχείρησε να αποδείξει πως η κηρήθρες αποτελούν προϊόν συνεχούς εξέλιξης των ενστίκτων, που κληρονομούνται από γενιά σε γενιά.

Γιατί η φύση προτιμάει τα εξάγωνα

Πώς παράγεται και τι είναι το κερί; Χρήσεις του κεριού

Το κερί παράγεται από τους κηρογόνους αδένες των νεαρών μελισσών σε λεπτές, σχεδόν διάφανες νιφάδες που στη συνέχεια πλάθονται από τις μέλισσες για να αποτελέσουν την κηρήθρα, μια εκπληκτική κατασκευή που αν και πανάλαφρη (άδεια ζυγίζει κάπου 100 γραμμάρια ) μπορεί να σηκώσει 3 και πλέον κιλά μέλι, το δε εξάγωνο σχήμα των κελιών της είναι σοφά επιλεγμένο για τη μέγιστη εκμετάλλευση χώρου. Χρειάζονται κάπου 8 κιλά μέλι για να παραχθεί 1 κιλό κεριού.

Το κερί μελισσών είναι ένα αδρανές υλικό με υψηλή πλαστικότητα σε σχετικά χαμηλή θερμοκρασία (περίπου 32ο C). Είναι αδιάλυτο στο νερό και ανθεκτικό σε πολλά οξέα, αλλά είναι διαλυτό στους περισσότερους οργανικούς διαλύτες. Είναι μια λιπαρή ουσία που αποτελείται κυρίως από εστέρες. Από τα 284 συστατικά του κεριού τα 48 συνεισφέρουν στο άρωμά του.

Το κερί που παράγει ο μελισσοκόμος προέρχεται:

Μελισσόψωμο

Το πιο γνωστό απ’ τα προϊόντα των μελισσών είναι φυσικά το μέλι, μια αρωματική γλυκαντική ουσία, υψηλής θρεπτικής αξίας. Πέρα απ’ αυτό όμως οι μέλισσες παράγουν το κερί, που χρησιμοποιούν ως δομικό υλικό καθώς είναι εύκαμπτο και ανθεκτικό στην υγρασία, αλλά και άλλα προϊόντα τα οποία είναι γνωστά κυρίως στους μελισσοκόμους και τους πιο «μυημένους».

Τα φυτοφάρμακα απειλούν το μέλι παγκοσμίως (video)

Τρία στα τέσσερα δείγματα μελιού (75%) και από τις έξι ηπείρους της Γης βρέθηκαν να περιέχουν νεοκοτινοειδή φυτοφάρμακα, αν και σε ποσότητες εντός των ορίων ασφαλείας για τη διατροφή των ανθρώπων. Όμως το πρόβλημα φαίνεται να είναι πιο σοβαρό για τις μέλισσες.

Τα εν λόγω ευρέως χρησιμοποιούμενα παρασιτοκτόνα, που θεωρούνται πιο φιλικά στο περιβάλλον σε σχέση με αντίστοιχα παλαιότερης γενιάς αγροχημικά προϊόντα, έχουν κατηγορηθεί ότι κάνουν κακό στις μέλισσες. Η νέα διεθνής επιστημονική έρευνα βρήκε ότι στο ένα τρίτο των μελιών (34%) η ποσότητα των νεοκοτινοειδών είναι αρκετή για να βλάψει τις μέλισσες.

Τρία στα τέσσερα μέλια σε όλο τον κόσμο περιέχουν νεοκοτινοειδή φυτοφάρμακα, αλλά εντός των ορίων διατροφικής ασφαλείας για τους ανθρώπους (όχι όμως και για τις μέλισσες)

Στο 30% των μελιών βρέθηκε ένα νεοκοτινοειδές, ενώ σχεδόν στα μισά μέλια (45%) ανιχνεύθηκε ένα «κοκτέιλ» από δύο ή περισσότεερα διαφορετικά νεοκοτινοειδή. Το 10% των μελιών περιείχαν τέσσερις ή πέντε τέτοιες ουσίες.

Τα νεοκοτινοειδή εμφανίσθηκαν στα μέσα της δεκαετίας του 1990 και σήμερα αποτελούν το ένα τρίτο περίπου της παγκόσμιας αγοράς παρασιτοκτόνων φυτοφαρμάκων. Ονομάσθηκαν έτσι, επειδή βασίζονται στη χημική δομή της νικοτίνης, ενώ η προστατευτική δράση τους οφείλεται στο ότι επιτίθενται στο κεντρικό νευρικό σύστημα των καταστροφικών για τα φυτά εντόμων και άλλων παρασίτων, προκαλώντας τους παράλυση και θάνατο. Οι μέλισσες απορροφούν τα νεοκοτινοειδή μαζί με τη γύρη και το νέκταρ των φυτών.

Η χρόνια επίπτωση των νεοκοτινοειδών στις μέλισσες και στα άλλα έντομα που κάνουν την πολύτιμη εργασία της επικονίασης των φυτών, αποτελεί θέμα επιστημονικής έρευνας και διαμάχης εδώ και χρόνια. Ορισμένες μελέτες έχουν συσχετίσει τα εν λόγω φυτοφάρμακα με τη μείωση του πληθυσμού και την επιδείνωση της υγείας των μελισσών.

Στη νέα μελέτη, οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή βιολογίας Έντουαρντ Μίτσελ του ελβετικού Πανεπιστημίου του Νοϊσατέλ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Science", ανέλυσαν 198 τυχαία επιλεγμένα δείγματα μελιού από τοπικούς παραγωγούς σε όλες τις ηπείρους πλην της Ανταρκτικής (όπου δεν υπάρχουν μελίσσια).

Πώς το ηλιοτρόπιο ακολουθεί τον Ήλιο

O χορός των ηλιοτρόπιων στο βίντεο timelapse των ειδικών συμπυκνώνει 12 ώρες σε 12 δευτερόλεπτα

Καλιφόρνια
Για τα ηλιοτρόπια, το καλοκαιρινό ρέιβ πάρτι διαρκεί εβδομάδες. Βλαστοί και άνθη χορεύουν ακολουθώντας την πορεία του Ήλιου στον ουρανό, ενώ τη νύχτα στρέφονται αργά προς την ανατολή, περιμένοντας το επόμενο ξημέρωμα. Αντίθετα όμως από ό,τι θα φανταζόταν κανείς, τα ηλιοτρόπια δεν αντιδρούν μόνο στο φως.

Σύμφωνα με μελέτη που παρουσιάστηκε αυτή την εβδομάδα στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Φυτοβιολογίας, τα ηλιοτρόπια χορεύουν σύμφωνα με τους βιορυθμούς τους. Ακόμα και όταν αναπτύσσονται κάτω από σταθερό τεχνητό φωτισμό, γέρνουν τους βλαστούς τους χάρη σε έναν ασύμμετρο πολλαπλασιασμό των κυττάρων τους.

Όπως αναφέρει ο δικτυακός τόπος της επιθεώρησης «Nature», ερευνητές του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Ντέιβις πειραματίστηκαν με τον ηλίανθο τον ετήσιο (Helianthus annuus), το πιο γνωστό από τα περίπου 25 είδη ηλίανθου, αυτό που δίνει τους γνωστούς ηλιόσπορους.

9 χώρες που δεν έχουν ούτε ένα βουνό!

Νομίζω ότι είναι αρκετά σπάνιο για όσες χώρες δεν έχουν ούτε ένα βουνό στον ορίζοντα όχι μόνο από την επίπεδη μορφολογία του εδάφους που υπάρχει από άκρη σε άκρη και την απουσία μεγάλων δασών και χιονισμένων βουνοκορφών αλλά και από το γεγονός ότι οι κάτοικοι θα πρέπει να αγνοούν κάθε χειμερινό άθλημα, την ορειβασία και την αναρρίχηση αλλά και τη χαρά που δίνει μια απλή πεζοπορία στα ορεινά μονοπάτια! Ή καλύτερα, για να τα κάνουν όλα αυτά θα πρέπει να πάνε στο εξωτερικό! Στη λίστα που ακολουθεί θα δείτε ποιες είναι οι 9 γνωστές χώρες ανά τον κόσμο που στερούνται οροσειρών, ώστε να τις αποκλείσετε διά παντός από τις χειμερινές εξορμήσεις σας…

9. Γκάμπια

Γιατί τα φύλλα αλλάζουν χρώμα το Φθινόπωρο; Ποια διαδικασία ευθύνεται για κάθε απόχρωση!!!

Ενα από τα πιο εντυπωσιακά χαρακτηριστικά του Φθινοπώρου είναι οι χρωματισμοί των φύλλων στα δέντρα, τα οποία χάνουν το ζωηρό πράσινο που έχουν την Ανοιξη και αποκτούν κίτρινες, καφέ, αλλά και κόκκινες αποχρώσεις. Πώς όμως δημιουργούνται αυτοί οι χρωματισμοί;

Οπως εξηγεί η Τζάνετ Ροκ, βοτανολόγος στο Εθνικό Πάρκο Great Smoky Mountains στο Τενεσί, το μυστικό βρίσκεται στην ουσία που αποτελεί το «αίμα» των φυτών, τη λεγόμενη χλωροφύλλη, αλλά και άλλες ουσίες που αλληλεπιδρούν μ'αυτή. Ωστόσο η διαδικασία διαφοροποιείται για κάθε δέντρο, προκαλώντας στα φύλλα διαφορετικούς χρωματισμούς.

Οταν τα φύλλα είναι υγιή, το χρώμα τους είναι έντονο πράσινο, το οποίο οφείλεται στη χλωροφύλλη, ωστόσο, όταν αυτή υποχωρεί, αλλάζουν και οι χρωματισμοί τους.

Κίτρινο και Πορτοκαλί

Oι τελευταίες ώρες πριν την έκρηξη του Βεζούβιου στην Πομπηία σε ένα εντυπωσιακό βίντεο.

Η Πομπηία ήταν πόλη ανθηρή, με πληθυσμό 20.000-30.000 κατοίκους. Το 62 μ.Χ. έγινε ένας σφοδρότατος σεισμός, που συντάραξε την ωραία και πλούσια αυτή πόλη. Αλλά ο σεισμός αυτός δεν ήταν παρά το προμήνυμα για την ολοσχερή καταστροφή της. Πράγματι λίγα χρόνια αργότερα, στις 24 Αυγούστου του 79 μ.Χ., μετά από μια φοβερή έκρηξη του Βεζούβιου, ένα τεράστιο κύμα από στάχτη έθαψε για πάντα, μέσα σε λίγες ώρες, την εύθυμη, σπάταλη και πανέμορφη ρωμαϊκή πόλη. Στην αρχή σηκώθηκε ένα φοβερό σύννεφο από στάχτη, η οποία σκέπασε την πόλη σε ύψος ενός μέτρου. Μόλις αντιλήφθηκαν οι κάτοικοι της Πομπηίας τη θεομηνία, άρχισαν να τρέπονται σε φυγή, παίρνοντας ο καθένας ό,τι μπορούσε να προφτάσει τις συνταρακτικές εκείνες στιγμές. Πολλοί όμως άλλαξαν γνώμη και ξαναγύριζαν αλλά τους έπιανε παραλυσία από τον πανικό.

Ύστερα από το σύννεφο της στάχτης, κατέκλυσε την πόλη μία αφάνταστη καταιγίδα από ηφαιστειακά αναβλήματα και κίσσηρι (ελαφρόπετρα), που την σκέπασαν σε ύψος 3 και περισσότερα μέτρα, πάνω δε σ” αυτές επικάθησε νέο στρώμα από στάχτη και πέτρες, ώστε η σημερινή επίχωση φτάνει τα 6-7 μέτρα. Υπολογίζεται ότι περισσότερα από 2.000 άτομα τάφηκαν ζωντανά και πέθαναν έτσι από ασφυξία.

Το βίντεο παρουσιάστηκε σε παλιότερη έκθεση στο Μουσείο της Μελβούρνης. Η εταιρεία Zero One animation δημιούργησε αυτό το βίντεο με απίθανα γραφικά προσπαθώντας να κάνει το θεατή να βιώσει τις τελευταίες ώρες της ιστορικής πόλης της Πομπηίας και το μέγεθος της καταστροφής από την έκρηξη του Βεζούβιου στις 14 Αυγούστου του 79 μ.Χ.

Η μυστική παραλία του Σίδνεϊ που αναδύεται κάθε επτά χρόνια

Το φαινόμενο που βρίσκεται πίσω από αυτό.

Ανάμεσα στις παραλίες Bondi και Tamarama στα ανατολικά προάστια του Σίδνεϊ, η Mackenzies Bay έχει συνήθως μια βραχώδη είσοδο χωρίς άμμο. Σύμφωνα με την Daily Mail, οι κολυμβητές απολαμβάνουν εκεί μπάνιο όταν η παραλία εμφανίζεται μυστηριωδώς κάθε επτά χρόνια.

Τις τελευταίες εβδομάδες, ο γραφικός κόλπος έχει μετατραπεί σε μια προσωρινή παραλία και πιστεύεται ότι προκαλείται από την ανάπτυξη του φαινομένου «Ελ Νίνιο» που φέρνει μικρότερα κύματα και πιο ήρεμες καιρικές συνθήκες στον ωκεανό. Οι κάτοικοι που ζουν κατά μήκος της παραλίας αναφέρουν ότι η άμμος συνήθως εμφανίζεται περίπου κάθε επτά έως δέκα χρόνια. Το μυστήριο ωστόσο παραμένει σχετικά με το πόσο καιρό θα υπάρχει άμμος στο σημείο. Η τοποθεσία επίσης έχει υπάρξει ένα δημοφιλές μέρος για τους ιδιοκτήτες τετράποδων καθώς στην περιοχή δεν γίνονται περιπολίες γιατί δεν θεωρείται επισήμως παραλία.

Οι λουόμενοι που γνωρίζουν εδώ και χρόνια την παραλία αντιμετωπίζουν κάθε έτος μια διαφορετική εικόνα στον κόλπο που συνήθως έχει απλά μια στενή λωρίδα άμμου σε μια βραχώδη είσοδο χωρίς καθόλου άλλη έκταση. O γεωλόγος Greg Skilbeck από το Πανεπιστήμιο Τεχνολογίας του Σίδνεϊ ανέφερε ότι το φαινόμενο συνέβη στην παραλία όταν τα κύματα έφεραν την άμμο πάνω στην ακτή από κοντινές κορυφογραμμές άμμου. «Είναι ένα σύνηθες φαινόμενο για την άμμο να καταλήγει στην ακτή κατά τη διάρκεια του χειμώνα, όταν υπάρχει αυξημένη κυματική ενέργεια», πρόσθεσε.

Το ψηλότερο δέντρο στον κόσμο!

Η περίφημη Sequoia sempervirens με το παρατσούκλι «Στρατόσφαιρα- γίγαντας», που βρίσκεται κάπου στο Humboldt Redwoods State Park στην Καλιφόρνια ήταν το ψηλότερο δέντρο στον κόσμο μέχρι που δύο φυσιοδίφες ανακάλυψαν το… ακόμα ψηλότερο!
Ο Chris Atkins και ο Michael Taylor αντίκρισαν μια ομάδα δέντρων στο Εθνικό Πάρκο Redwood της Καλιφόρνιας που ήταν ψηλότερα από ό,τι είχαν δει μέχρι τότε. Έκαναν προκαταρκτικές μετρήσεις χρησιμοποιώντας επαγγελματικό εξοπλισμό λέιζερ και ανακάλυψαν όχι ένα, όχι δύο, αλλά τρία δέντρα ψηλότερα από τη γιγάντια σεκόγια.