Κράταιγος, το βότανο της καρδιάς

 

Κράταιγος, το βότανο της καρδιάς 

Επιστημονική ονομασία: Κράταιγος η οξυάκανθα & Κ. η μονόγυνος-Crataegus 

Άλλα ονόματα: Τρικουκιά, Μουρζιά, Μπουρμπουτζελιά, Τσαμπουρνιά, ξαγκαθιά. 

Οικογένεια: Ροδίδες (Rosaceae)

Ο κράταιγος (C. monogyna) είναι ένα εξαιρετικά πολύτιμο φαρμακευτικό βότανο. Ήταν γνωστό κατά το Μεσαίωνα ως σύμβολο της ελπίδας και εχορηγείτο για πολλές ασθένειες. Σήμερα χρησιμοποιείται κυρίως για διαταραχές της καρδιάς και του κυκλοφορικού και ιδιαίτερα για τη στηθάγχη. 

 Οι βοτανοθεραπευτές της Δύσης το θεωρούν κυριολεκτικά ως «τροφή της καρδιάς», που βελτιώνει τη ροή του αίματος στους καρδιακούς μυς και επαναφέρει στο κανονικό τους καρδιακούς παλμούς. Πρόσφατες έρευνες έχουν επιβεβαιώσει την εγκυρότητα αυτών των χρήσεων. Ο κράταιγος έχει μούρα έντονου κόκκινου χρώματος κατά τη διάρκεια του φθινοπώρου. Χρησιμοποιείται σε γιατρικά για τη θεραπεία ποικίλων διαταραχών του κυκλοφορικού συστήματος. 

Τα πεύκα με την παράξενη κλίση προς τον Ισημερινό

 Πρόκειται για το είδος πεύκου Araucaria columnaris, που δεν αναπτύσσεται σε ευθεία αλλά με μια ελαφριά κλίση. Αυτή όμως η κλίση δεν είναι καθόλου τυχαία. Σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου και να αναπτυχθεί πάντα γέρνει προς τον ισημερινό.

 Τα πεύκα κάποτε συναντούνταν μόνο στη Νέα Καληδονία, ένα τροπικό αρχιπέλαγος στον Ειρηνικό ωκεανό. Μέσα από την καλλιέργεια, σήμερα τα συναντούμε σε όλο τον κόσμο και σε εύκρατα κλίματα. 

 Ο βοτανολόγος Matt Ritter από το California Polytechnic State University παρατήρησε ότι τα πεύκα στην Καλιφόρνια και τη Χαβάη, είχαν όλα την τάση να κλίνουν προς τον Νότο. Συνάδελφοί του από την Αυστραλία τον ενημέρωσαν ότι εκεί τα πεύκα έγερναν προς το Βορρά. 

10 +1 Λόγοι που τα φραγκόσυκα θεωρούνται υπερτροφή!

 

Τα φραγκόσυκα είναι οι καρποί της φραγκοσυκιάς, ενός κάκτου που ανήκει στο γένος Opuntia. Οι κάκτοι της οικογένειας αυτής πήραν την ονομασία τους από την αρχαία πόλη Όπους. Μάλιστα, ο Θεόφραστος υποστήριζε ότι η φραγκοσυκιά αναπαραγόταν με τις ρίζες των φύλλων της. 

 Η φραγκοσυκιά προέρχεται από το Μεξικό ενώ ευδοκιμεί ιδιαίτερα στην Κεντρική και Νότια Αμερική λόγω του θερμού και ξηρού κλίματος. Η φήμη της εξαπλώθηκε αργότερα στις χώρες της Μεσογείου και πλέον η καλλιέργεια της φραγκοσυκιάς έχει επεκταθεί σε παγκόσμιο επίπεδο. 

Στην Ελλάδα φυτρώνει σε πλαγιές και σε βράχια έχοντας αυτούς τους χαρακτηριστικούς καρπούς που απαντώνται σε διάφορα χρώματα (ανοιχτό πράσινο, κίτρινο, πορτοκαλί και κόκκινο) ανάλογα με τη φάση ωρίμανσης και την ποικιλία τους. Αξίζει να σημειωθεί πως τα φραγκόσυκα περιέχουν φυσικές χρωστικές ουσίες, τις βεταλαΐνες οι οποίες είναι πλούσιες σε αντιοξειδωτική δράση. 

 Ποια είναι όμως η θρεπτική τους αξία;  

Τα 150gr φραγκόσυκων αποδίδουν 61 θερμίδες, 10gr υδατάνθρακες, σχεδόν 1gr πρωτεΐνης, λιγότερο από 1gr λίπους και 5,5gr φυτικές ίνες. Τα φραγκόσυκα περιέχουν βιταμίνες Β (σε μικρή ποσότητα) ενώ είναι πλούσια σε βιταμίνη C (καλύπτει περίπου το 35% των ημερήσιων αναγκών μας). Επίσης, είναι πηγή μετάλλων – ιχνοιστοιχείων όπως ασβέστιο, μαγνήσιο, χαλκό και κάλιο.

 10 + 1 Λόγοι που τα φραγκόσυκα θεωρούνται υπερτροφή: 

Λωτός: Όλα όσα πρέπει να ξέρεις για το μυθικό φρούτο

 

H εξωτική του γεύση και η ευωδιά του θυμίζουν μάνγκο, αλλά ο λωτός είναι φρούτο σαφώς φθηνότερο και όχι απαραίτητα εισαγόμενο, μια και η Ελλάδα, όπως και οι άλλες μεσογειακές χώρες, παράγουν άφθονους λωτούς κάθε φθινόπωρο, όταν το δέντρο χάνει όλα του τα φύλλα και κρατάει μόνο τους λαμπερούς καρπούς του. Ο λωτός μεγαλώνει από αρχαιοτάτων χρόνων στην Κίνα, στην Κορέα και στην Ιαπωνία (χώρες στις οποίες θεωρείται σύμβολο υγείας, πλούτου και χαράς), ακόμα και στη νότια Μ. Βρετανία.

Ο λωτός (επιστημονική ονομασία Διόσπυρος, Diospyros) είναι φρούτο του ομώνυμου γένους φυτών που ανήκει στην οικογένεια των Εβενοειδών (Ebenaceae). Περιλαμβάνει περίπου 200 είδη των τροπικών περιοχών, κυρίως των ανατολικών αλλά και των εύκρατων, ευδοκιμούν σε πολλά εδάφη αλλά κυρίως προτιμούν ζεστά και ηλιόλουστα μέρη. Στην ελληνική χλωρίδα συναντώνται 20 είδη.

Ο καρπός του έχει σχεδόν σφαιρικό σχήμα, πορτοκαλί χρώμα και στυφή γεύση, μόλις κοπεί από το δέντρο. Αν αφεθεί μερικές μέρες, γίνεται γλυκός και ζουμερός. Ο λωτός, αν και ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής καρπός στους Έλληνες από τους μυθικούς χρόνους του Ομήρου, δεν αποτελεί ένα από τα κύρια καταναλωτικά προϊόντα της σύγχρονης ελληνικής αγοράς. Έτσι, η ελληνική παραγωγή φρέσκου λωτού δεν ξεπερνά τους 2.000 τόνους ετησίως. Από την ποσότητα αυτή κάποια διακινείται στην εσωτερική αγορά ενώ η υπόλοιπη εξάγεται στην Ουκρανία και στη Ρωσία.

 Ο λωτός είναι φυλλοβόλο δέντρο, που ο καρπός του ωριμάζει τους μήνες Νοέμβριο και Δεκέμβριο και διατίθεται στην ελληνική αγορά προς κατανάλωση. Σύμφωνα με το Υπουργείο Γεωργίας των Ηνωμένων Πολιτειών (USDA), η μερίδα του λωτού ζυγίζει περίπου 168-170 γραμμάρια (1 μέτριος λωτός). Αυτή η ποσότητα ισοδυναμεί περίπου με 1 φλιτζάνι του τσαγιού ψιλοκομμένο φρέσκο λωτό.

Νάρκισσοι: Οι δολοφόνοι των λουλουδιών

Τους νάρκισσους τους έχουμε στο μυαλό μας ως τα κλασικά, κίτρινα, χαρούμενα λουλούδια της άνοιξης …φαίνεται όμως ότι είναι επίσης και ψυχροί δολοφόνοι. Όλα τα μέρη του νάρκισσου είναι τοξικά από το βολβό μέχρι το άνθος.

Οι νάρκισσοι αποτελούν απειλή για τους ανθρώπους και τα κατοικίδια ζώα

Οι νάρκισσοι περιέχουν μια τοξίνη που ονομάζεται λυκορίνη (lycorine), η οποία είναι ένας τύπος αλκαλοειδούς. Τα αλκαλοειδή είναι αζωτούχες χημικές ενώσεις και παράγονται από πολλά έμβια όντα, συμπεριλαμβανομένων πολλών φυτών.

Οι άνθρωποι καταναλώνουν εν γνώσει τους κάποια αλκαλοειδή, όπως καφεΐνη ή νικοτίνη, παρόλο που έχουν επιπτώσεις στο σώμα μας. Η λυκορίνη δεν αποτελεί εξαίρεση, προκαλεί εμετό, διάρροια, τρέμουλο, σπασμούς, και μερικές φορές ακόμα και παράλυση. Τι ακριβώς κάνει στα κύτταρά μας δεν είναι καλά κατανοητό, υπάρχουν ωστόσο στοιχεία ότι μπορεί να διαταράσσει την πρωτεϊνοσύνθεση. Στο νάρκισσο η λυκορίνη είναι χρήσιμη καθώς αποτελεί ένα τρόπο προστασίας απέναντι στα φυτοφάγα ζώα.

Αν και οι άνθρωποι δε συνηθίζουν να τρώνε νάρκισσους, μπορεί να καταναλώσουν κατά λάθος τους βολβούς νομίζοντας ότι είναι κρεμμύδια.

Η αραχίδα στη διατροφή μας

Η αραχίδα (ή όπως είναι κοινώς γνωστό, το αράπικο φιστίκι), είναι ο καρπός του φυτού Αραχίδα. Τα αράπικα φιστίκια (Arachis hypogaea) προέρχονται από τη Νότια Αμερική και το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό τους είναι πως δεν αυξάνονται, όπως όλοι οι άλλοι ξηροί καρποί στα δέντρα, αλλά κάτω από το έδαφος.

Ο σπόρος που χρησιμοποιείται ως ξηρός καρπός (γιατί μπορεί να προορίζεται για βιομηχανική επεξεργασία π.χ. έλαιο), επιθυμητό είναι να έχει σχετικά μικρή περιεκτικότητα σε λάδι, υψηλή σε πρωτεΐνες και ζάχαρα, να είναι καλά αναπτυγμένος και με προτιμώμενα χρώματα περισπερμίου ανοικτό καφέ, ροζ ή κόκκινο. Όταν η αραχίδα διατίθεται με τη μορφή λοβών, μεγάλη σημασία έχει και το χρώμα του περιβλήματος που πρέπει να είναι ελαφρό κρεμ. Οι σπόροι για τη βιομηχανία πρέπει να έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε λάδι, μεγάλη αναλογία σπόρων σε σχέση με τα περιβλήματα των λοβών και ικανότητα αποθήκευσης χωρίς μεγάλη υποβάθμιση της ποιότητας.

Τα φιστίκια είναι εύπεπτα και η πρωτεΐνη τους είναι άριστης ποιότητας. Για ανθρώπινη κατανάλωση χρησιμοποιούνται:

Γνωρίστε ένα δέντρο που καρποφορεί στον κορμό του

Ο λόγος για το δέντρο Jabuticaba που πράγματι βγάζει τους καρπούς του πάνω στον κορμό του. Ζει στην Νότια Αμερική, κυρίως στην Παραγουάη, την Αργεντινή και κυρίως στη Βραζιλία.

Αυτά τα φυτά είναι βόμβες οξυγόνου

Ξέρουμε όλοι ότι τα φυτά του σπιτιού μας παράγουν οξυγόνο. Αλλά λίγοι ξέρουμε ότι, επιπλέον, τα φυτά έχουν την ιδιότητα να καθαρίζουν τον αέρα από τις τοξίνες και τις σκόνες, πράγμα που είναι εξαιρετικά θετικό για την υγεία μας.

Η NASA διενήργησε έρευνα για τα φυτά εσωτερικού χώρου και συμπέρανε ότι ορισμένα από αυτά είναι πιο δραστήρια από άλλα στην εξυγίανση του περιβάλλοντος και στον περιορισμό των τοξινών από ένα δωμάτιο.

Δείτε τα παρακάτω 6 φυτά που είναι τα καλύτερα:

Το φιλτράρισμα του μελιού

Τον τελευταίο καιρό συζητιέται αρκετά, ειδικά στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, το θέμα του φιλτραρίσματος του μελιού. Πόσο αυτό επηρεάζει το μέλι; Αφαιρεί πολύτιμα θρεπτικά συστατικά από μέσα του όπως γύρη ή σωματίδια πρόπολης;

Τα φυτά ταΐζουν μόνο τα μικρόβια που θέλουν

Αυτό επιβεβαίωσε μια νέα μελέτη που ανέλυσε το έδαφος από τη ριζόσφαιρα των φυτών.

Για πάνω από 100 χρόνια ήταν γνωστό ότι τα φυτά επηρεάζουν τους μικροοργανισμούς γύρω από τις ρίζες τους. Αυτό που δεν ήταν γνωστό ήταν ότι τα φυτά ταΐζουν τα μικρόβια που θέλουν.

Τα φυτά αναπτύσσονται διαμορφώνοντας το μικροβίωμα του ριζικού τους συστήματος. Πετυχαίνουν κάτι τέτοιο παράγοντας συγκεκριμένους μεταβολίτες που ευνοούν την ανάπτυξη συγκεκριμένων μικροβίων ώστε να έχουν και εκείνα καλύτερη αποθήκευση και παραγωγικότητα.

Τα μικρόβια του εδάφους βελτιώνουν την ικανότητα των φυτών να απορροφούν θρεπτικά συστατικά και να αντιστέκονται στην ξηρασία, τις ασθένειες και τα παράσιτα. Μεσολαβούν στη μετατροπή του άνθρακα στο έδαφος, επηρεάζοντας την ποσότητα του άνθρακα που αποθηκεύεται στο έδαφος ή που απελευθερώνεται στην ατμόσφαιρα ως διοξείδιο του άνθρακα. Μόλις 1gr χώματος έχει δεκάδες χιλιάδες είδη μικροβίων.

Το πείραμα

Μηχανικοί του MIT δημιουργούν φυτά που λάμπουν (video)

Φανταστείτε ότι αντί να ανάβετε μια λάμπα όταν σκοτεινιάζει, θα μπορούσατε να διαβάσετε από το φως ενός λαμπερού φυτού στο γραφείο σας.

Οι μηχανικοί του ΜΙΤ μόλις έκαναν ένα κρίσιμο πρώτο βήμα προς την κατεύθυνση της υλοποίησης αυτού του τολμηρού οράματος. Με την ενσωμάτωση εξειδικευμένων νανοσωματιδίων στα φύλλα κάρδαμου, κατάφεραν να κάνουν το φυτό να εκπέμπει αχνό φως για σχεδόν τέσσερις ώρες. Πιστεύουν ότι, με λίγη περισσότερη έρευνα και βελτιστοποίηση του πειράματός τους, τέτοια φυτά θα είναι μια ημέρα αρκετά φωτεινά ώστε να φωτίζουν ένα χώρο εργασίας. Σε λίγο μεγαλύτερη κλίμακα, οι ερευνητές ελπίζουν ότι θα καταφέρουν κάποτε να χρησιμοποιήσουν ολόκληρα δέντρα στους δρόμους για να αντικαταστήσουν τις ηλεκτρικές λάμπες και φώτα, τα οποία ευθύνονται για το 1/5 της παγκόσμια ενεργειακής κατανάλωσης.

Πώς το ηλιοτρόπιο ακολουθεί τον Ήλιο

O χορός των ηλιοτρόπιων στο βίντεο timelapse των ειδικών συμπυκνώνει 12 ώρες σε 12 δευτερόλεπτα

Καλιφόρνια
Για τα ηλιοτρόπια, το καλοκαιρινό ρέιβ πάρτι διαρκεί εβδομάδες. Βλαστοί και άνθη χορεύουν ακολουθώντας την πορεία του Ήλιου στον ουρανό, ενώ τη νύχτα στρέφονται αργά προς την ανατολή, περιμένοντας το επόμενο ξημέρωμα. Αντίθετα όμως από ό,τι θα φανταζόταν κανείς, τα ηλιοτρόπια δεν αντιδρούν μόνο στο φως.

Σύμφωνα με μελέτη που παρουσιάστηκε αυτή την εβδομάδα στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Φυτοβιολογίας, τα ηλιοτρόπια χορεύουν σύμφωνα με τους βιορυθμούς τους. Ακόμα και όταν αναπτύσσονται κάτω από σταθερό τεχνητό φωτισμό, γέρνουν τους βλαστούς τους χάρη σε έναν ασύμμετρο πολλαπλασιασμό των κυττάρων τους.

Όπως αναφέρει ο δικτυακός τόπος της επιθεώρησης «Nature», ερευνητές του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Ντέιβις πειραματίστηκαν με τον ηλίανθο τον ετήσιο (Helianthus annuus), το πιο γνωστό από τα περίπου 25 είδη ηλίανθου, αυτό που δίνει τους γνωστούς ηλιόσπορους.

Αγαύη: Τι πρέπει να ξέρετε για λόγους υγείας – Οι αλήθειες που δεν σας λένε

Οι βλαβερές συνέπειες της ζάχαρης είναι από τα λίγα πράγματα που οι περισσότεροι ειδικοί σε θέματα υγείας συμφωνούν σχεδόν απόλυτα. Ο καθένας μας πλέον ξέρει ότι η ζάχαρη είναι ανθυγιεινή και οι περισσότεροι άνθρωποι συνειδητά προσπαθούν να την περιορίσουν στο ελάχιστο. Δεν αποτελεί, επίσης, έκπληξη, ότι όλα τα υπόλοιπα είδη γλυκαντικών ουσιών έχουν γίνει πολύ δημοφιλή, ως υποκατάστατα της ζάχαρης, είτε είναι εντελώς φυσικά, είτε είναι πολύ επεξεργασμένα.

Ένα από αυτά τα γλυκαντικά είναι και το νέκταρ, ή σιρόπι, από αγαύη (Agave). Προβάλλεται ως ένα φυσικό γλυκαντικό και διατίθεται στο εμπόριο ως μια ουσία που είναι φιλική ακόμα και προς τα άτομα με διαβήτη, αφού δεν εκτοξεύει τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα.

Ωστόσο, είναι σώφρον να γνωρίζετε καλά τι ακριβώς είναι το νέκταρ αγαύης και τι περιέχει πραγματικά...

Τι είναι η αγαύη;

Το φυτό Agave μεγαλώνει εγγενώς στα νότια των ΗΠΑ και τη Νότια Αμερική. Είναι ένα φυτό που ευδοκιμεί και συνδέεται ιδιαίτερα με το Μεξικό. Αν και οι περισσότεροι από εσάς μάθατε την αγαύη τα τελευταία χρόνια, η αλήθεια είναι ότι χρησιμοποιείται εδώ και αιώνες στο Μεξικό για διάφορους σκοπούς, καθώς πιστεύεται ότι έχει (και) θεραπευτικές ιδιότητες.

Το δέντρο με τους 40 διαφορετικούς καρπούς (video)

Ποιο μυστικό κρύβει αυτό το δέντρο που μπορεί να παράγει ροδάκινα, νεκταρίνια, βερίκοκα, αμύγδαλα και πολλούς ακόμη καρπούς;

O Sam Van Aken, ένας καλλιτέχνης και καθηγητής του Syracuse University δημιούργησε μία γενιά από δέντρα που παράγουν πάνω από 40 διαφορετικές ποικιλίες πυρηνόκαρπων φρούτων ή καρπών με κουκούτσια. Μερικά από τα οποία είναι ροδάκινα, νεκταρίνια, βερίκοκα, αμύγδαλα.

Το κατάφερε χρησιμοποιώντας μία αρχαία κινέζικη τεχνική, τον ενοφθαλμισμό.

Η διαδικασία που ακολούθησε είχε ως εξής:

Χρησιμοποιούσε ένα δέντρο σαν βάση. Το δέντρο αυτό είναι ένα από τις 40 ποικιλίες.
Σε κάθε κλαδί χάρασε τον φλοιό και τοποθετούσε στη σχισμή ένα τμήμα από άλλο φυτό με οφθαλμό.
Μετά το τύλιγε με ταινία ώστε να επουλωθεί η σχισμή και να ενωθούν τα δύο τμήματα και τελικά να αναπτυχθεί ένας κλάδος που θα παράγει ένα διαφορετικό φρούτο.
Για αρκετά χρόνια επαναλάμβανε αυτή τη διαδικασία, προσθέτοντας κάθε φορά νέες ποικιλίες πάνω στο βασικό δέντρο.

Την άνοιξη το δέντρο είναι γεμάτο άνθη σε διάφορες αποχρώσεις ροζ και μοβ και το καλοκαίρι αρχίζει να βγάζει όλων των λογιών τα φρούτα.

Ο δημιουργός του το βλέπει σαν ένα έργο τέχνης αλλά και σαν χρονολόγιο του κύκλου ζωής όλων των φρούτων. Μέχρι σήμερα έχει φυτέψει πάνω από μια ντουζίνα δέντρα, σε αρκετά σημεία της Αμερικής, σε χώρους όπως μουσεία, όπου ο κόσμος να μπορεί να θαυμάζει αυτή την ποικιλομορφία.

Δείτε το video......

Γιατί τα φύλλα αλλάζουν χρώμα το Φθινόπωρο; Ποια διαδικασία ευθύνεται για κάθε απόχρωση!!!

Ενα από τα πιο εντυπωσιακά χαρακτηριστικά του Φθινοπώρου είναι οι χρωματισμοί των φύλλων στα δέντρα, τα οποία χάνουν το ζωηρό πράσινο που έχουν την Ανοιξη και αποκτούν κίτρινες, καφέ, αλλά και κόκκινες αποχρώσεις. Πώς όμως δημιουργούνται αυτοί οι χρωματισμοί;

Οπως εξηγεί η Τζάνετ Ροκ, βοτανολόγος στο Εθνικό Πάρκο Great Smoky Mountains στο Τενεσί, το μυστικό βρίσκεται στην ουσία που αποτελεί το «αίμα» των φυτών, τη λεγόμενη χλωροφύλλη, αλλά και άλλες ουσίες που αλληλεπιδρούν μ'αυτή. Ωστόσο η διαδικασία διαφοροποιείται για κάθε δέντρο, προκαλώντας στα φύλλα διαφορετικούς χρωματισμούς.

Οταν τα φύλλα είναι υγιή, το χρώμα τους είναι έντονο πράσινο, το οποίο οφείλεται στη χλωροφύλλη, ωστόσο, όταν αυτή υποχωρεί, αλλάζουν και οι χρωματισμοί τους.

Κίτρινο και Πορτοκαλί

Επιστήμονες είδαν καθαρά πώς τα φυτά παράγουν οξυγόνο με τη φωτοσύνθεση

Μια διεθνής ομάδα επιστημόνων, μεταξύ των οποίων ένας Έλληνας, κατόρθωσε να παρακολουθήσει με περισσότερη λεπτομέρεια από κάθε άλλη φορά στο εσωτερικό των φυτών τη διαδικασία με την οποία κάνουν φωτοσύνθεση και παράγουν οξυγόνο.

Τα φυτά χρησιμοποιούν το φως του ήλιου για να αποσπάσουν διοξείδιο του άνθρακα από την ατμόσφαιρα και να το μετατρέψουν σε βιομάζα. Παράλληλα, διασπώντας το νερό, παράγουν το οξυγόνο που αναπνέουμε. Μέχρι τώρα, η διαδικασία αυτή δεν είχε αποκαλύψει τα μοριακά μυστικά της πλήρως στους επιστήμονες.

Οι ερευνητές από τις ΗΠΑ, τη Γερμανία, τη Βρετανία και τη Σουηδία, με επικεφαλής τον Γιούνκο Γιάνο του Εθνικού Εργαστηρίου Λόρενς Μπέρκλεϊ του αμερικανικού Υπουργείου Ενέργειας, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Nature", χρησιμοποίησαν τον αμερικανικό επιταχυντή SLAC για να "δουν'' τη φωτοσύνθεση επί το έργον. Στην ερευνητική ομάδα συμμετείτε ο Δημοσθένης Σοκαράς, απόφοιτος του ΕΜΠ (2010) και ερευνητής σήμερα του επιταχυντή SLAC του Πανεπιστημίου Στάνφορντ της Καλιφόρνια.

Το ψηλότερο δέντρο στον κόσμο!

Η περίφημη Sequoia sempervirens με το παρατσούκλι «Στρατόσφαιρα- γίγαντας», που βρίσκεται κάπου στο Humboldt Redwoods State Park στην Καλιφόρνια ήταν το ψηλότερο δέντρο στον κόσμο μέχρι που δύο φυσιοδίφες ανακάλυψαν το… ακόμα ψηλότερο!
Ο Chris Atkins και ο Michael Taylor αντίκρισαν μια ομάδα δέντρων στο Εθνικό Πάρκο Redwood της Καλιφόρνιας που ήταν ψηλότερα από ό,τι είχαν δει μέχρι τότε. Έκαναν προκαταρκτικές μετρήσεις χρησιμοποιώντας επαγγελματικό εξοπλισμό λέιζερ και ανακάλυψαν όχι ένα, όχι δύο, αλλά τρία δέντρα ψηλότερα από τη γιγάντια σεκόγια.

Τα 5 φυτά που φιλτράρουν τον αέρα στους εσωτερικούς χώρους

Τα φυτά στους εσωτερικούς χώρους δεν προσδίδουν μόνο χρώμα. Ορισμένα έχουν τη δυνατότητα να φιλτράρουν τον αέρα και να εξουδετερώνουν βλαβερές ουσίες. Έρευνα της NASA που εκπονήθηκε το 1989 κατέδειξε για πρώτη φορά αυτή την ιδιότητα των φυτών και έκτοτε αρκετοί επιστήμονες έχουν επιβεβαιώσει τη θεωρία.

Στο πλαίσιο του πρόσφατου συνεδρίου της Αμερικανικής Εταιρείας Χημείας, ερευνητές από το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης παρουσίασαν τα ευρήματά τους σχετικά με την αποτελεσματικότητα των φυτών ως προς τον καθαρισμό του αέρα.

Πασιφλόρα, χάρμα οφθαλμών

Έργο τέχνης θυμίζουν τα άνθη της, σα να βγήκαν από το πινέλο κάποιου ευφάνταστου ζωγράφου. Θες δε θες σε μαγνητίζει να σταθείς να τη θαυμάσεις.

Ρολόι ή ρολογιά την έλεγαν παλιότερα σε πολλά χωριά, γιατί τα άνθη της μοιάζουν με ρολόι. Σε άλλες χώρες «λουλούδι του πάθους» (Passion Flower, Passionsblume). Ονομάστηκε έτσι από τους ιεραπόστολους, μετά την ανακάλυψη της Αμερικής, στην ερμηνεία που έδωσαν στα επί μέρους τμήματα του άνθους της και τους παραλληλισμούς με τα Πάθη του Χριστού. Πασιφλόρα είναι η επιστημονική της ονομασία. Στόλιζε παλιότερα, μαζί με άλλα λιγοστά καλλωπιστικά φυτά, όπως το βασιλικό, τη μέντα, τη γαριφαλιά, την τριανταφυλλιά κ.α. συχνά τις αυλές των σπιτιών. Σήμερα όλο και πιο σπάνια τη βλέπει κανείς.

Και δεν είναι μόνο όμορφη αλλά και ωφέλιμη! Ένα πολύ καλό ηρεμιστικό και αγχολυτικό φυτό που καταπολεμά επίσης τη σπαστικότητα του εντέρου. Το 2011 ανακηρύχθηκε μάλιστα από την Ομάδα Μελέτης για την ιστορική εξέλιξη των φαρμακευτικών φυτών του Πανεπιστημίου του Βύρτσμπουργκ ως Φαρμακευτικό Φυτό της Χρονιάς.

Βασιλικός στη γλάστρα: Πώς θα τον φροντίζεις σωστά;

Είναι αρωματικός, γευστικός, εντομοαπωθητικός, απολυμαντικός και… γαμήλιος. Ο βασιλικός είναι ένα από τα πιο αγαπημένα βότανα παγκοσμίως και ιδιαίτερα στην Ελλάδα, όπου στολίζει καμαρωτός και φουντωτός μπαλκόνια και κήπους.
 Από την πατρίδα του την Ινδία (όπου θεωρείται ιερό φυτό αφιερωμένο στον Κρίσνα και τον Βισνού) τον έφερε στη χώρα μας ο Μέγας Αλέξανδρος ως φυτό του βασιλιά. Δεν είχε όμως καλή τύχη στην αρχή.
Οι αρχαίοι ημών πρόγονοι δεν του έτρεφαν εκτίμηση, καθώς πίστευαν ότι οι σκορπιοί προτιμούσαν να φωλιάζουν κάτω από τις γλάστρες που τον φιλοξενούσαν και ότι η έντονη μυρωδιά του ήταν είδος κατάρας. Τον θεωρούσαν λοιπόν σημάδι θανάτου.
Αντίθετα οι Ρωμαίοι τον χρησιμοποιούσαν ως ερωτικό φίλτρο, σημάδι αγάπης και φυλακτό. Οι Αιγύπτιοι τον έβαζαν μαζί με άλλα φυτά στις ταριχεύσεις, ενώ οι Γαλάτες σε τελετές εξαγνισμού μαζί με νερό πηγής (πιθανόν εκεί να έχει τις ρίζες του το χριστιανικό έθιμο του αγιασμού του νερού με βασιλικό).
Πάντως σήμερα στην Ελλάδα έχουμε τον βασιλικό σε περίοπτη θέση, αφού θεωρείται φυσικό απωθητικό των κουνουπιών και αρωματικό βότανο που κάνει γευστικά θαύματα στην κουζίνα. Μάλιστα τον θαυμάζουμε τόσο πολύ για την εμφάνισή του, ώστε τον χρησιμοποιούμε και στον στίχο του παραδοσιακού γαμήλιου τραγουδιού: «Γαμπρέ τη νύφη ν΄ αγαπάς, να μην τηνε μαλώνεις, σαν τον βασιλικό στη γη να τηνε καμαρώνεις».

Πώς θα τον περιποιείσαι