Το «δέρμα» από μανιτάρια θα μπορούσε να συμβάλλει στη διάσωση του πλανήτη μας

(MYCOWORKS)

Οι επιστήμονες πίσω από την τσάντα από «δέρμα» μανιταριού πιστεύουν ότι το μυκήλιο, ένα υλικό που παράγεται από μύκητες και μπορεί να κατασκευαστεί ώστε να μοιάζει και να έχει την αίσθηση πραγματικού δέρματος μοσχαριού ή προβάτου, θα μπορούσε να βοηθήσει στη διάσωση του πλανήτη μας. 

Το δέρμα από μανιτάρια θα μπορούσε να αποκαλύψει ένα νέο μέλλον που θα ξεκινά από το υλικό και όχι από το αντικείμενο», δήλωσε στην Guardian ο Δρ. Ματ Σκάλιν, διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας βιοϋλικών MycoWorks. 

Το μυκήλιο (fine mycelium), το οποίο μπορεί να αναπτυχθεί μέσα σε λίγες εβδομάδες, έχει δερμάτινη αίσθηση και όψη και είναι πιο ανθεκτικό από το πραγματικό δέρμα. Το υλικό έκανε πρόσφατα το ντεμπούτο του στην υψηλή μόδα ως αποκλειστική τσάντα της Hermès.

Εθνικό Πάρκο Πρεσπών

Δύο πανέμορφες λίμνες στεφανωμένες από μεγάλες οροσειρές που ενώνουν τρία έθνη και θεωρούνται ένας από τους σημαντικότερους βιοτόπους της Ευρώπης. Η Μικρή και η Μεγάλη Πρέσπα βρίσκονται σε υψόμετρο 850 μέτρων και μαζί με τη λίμνη Οχρίδα ονομάζονταν κατά την αρχαιότητα οι λίμνες της Δασσαρικής λεκάνης. 

Οι Πρέσπες σχηματίστηκαν κατά τη διάρκεια του Τριτογενούς και αρχικά υπήρξαν ενωμένες. Οι εναποθέσεις υλικών από το ποτάμι του Αγίου Γερμανού στα ανατολικά των λιμνών δημιούργησαν με τα χρόνια έναν αμμώδη δίαυλο πλάτους από 200 μ. εώς 1 χλμ. που χώρισε τις λίμνες. Η στάθμη της Μικρής Πρέσπας είναι υψηλότερη από αυτή της Μεγάλης και είναι η πρώτη που τροφοδοτεί με νερά τη δεύτερη μέσω ενός καναλιού στη θέση Κούλα. Το μεγαλύτερο μέρος της Μικρής Πρέσπας βρίσκεται στην Ελλάδα και χαρακτηρίζεται από την παρουσία του ιστορικού νησιού του Αγίου Αχιλλείου, από το μικρό Βιδρονήσι και από απέραντους καλαμιώνες και μεγάλες εκτάσεις με υγρολίβαδα. Στα νότια βρίσκεται το όρος Τρικλάριο και στα ανατολικά υψώνονται οι κορυφές του Βαρνούντα. Η πιθανότερη προέλευση του ονόματος «Πρέσπα» είναι από το λατινικό «praesepe» που σημαίνει φάτνη, μια πετυχημένη ονομασία καθώς οι λίμνες βρίσκονται στο μέσο μιας λεκάνης που διατηρεί έναν τεράστιο πλούτο άγριας ζωής. Η έκταση του Εθνικού Πάρκου φτάνει τα 195 τ.χλμ. από τα οποία τα 82 τ.χλμ. ανήκουν στα νερά των λιμνών. 

Αλάτι : Η ιστορία του, μάθετε για αυτή τη χημική ένωση

Τι κάνει στη ζωή μας;

Με δύο λόγια

Λίγες χημικές ουσίες έχουν παίξει μεγαλύτερο ρόλο από το αλάτι στην εξέλιξη του ανθρώπου μέσα στους αιώνες.

Θεωρείται εντελώς αναγκαίο όταν αναλυθεί στα συστατικά του για την ανθρώπινη ζωή. Βοηθάει το σώμα να διατηρεί την απαραίτητη ισορροπία των υγρών του, τη μετάδοση των σημάτων από τα διάφορα νεύρα και την πίεση του αίματος. Πριν από την εμφάνιση των ψυγείων ήταν απαραίτητο για τη διατήρηση των τροφίμων, διότι η αφυδατική του ικανότητα στερούσε από τους βλαβερούς οργανισμούς το απαραίτητο για την επιβίωσή τους νερό.

Ιστορίες με ενδιαφέρον

Γύρω στο 1000 μ.Χ. οι Βάσκοι με όπλο το αλάτι κατάφεραν να δημιουργήσουν μια δική τους εποχή στους θαλάσσιους δρόμους. Ναι, είναι αλήθεια αυτό με βάση τον αλατισμένο μπακαλιάρο!

Το κόλπο τους ήταν να αλατίζουν πρώτα τον μπακαλιάρο και μετά να τον ξηραίνουν. Αυτό τούς έδινε τη δυνατότητα να ταξιδεύουν και να μην πεθαίνουν της πείνας για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από ό,τι ακόμη και οι Βίκινγκς της εποχής.

Έφθασαν ως τις ακτές του Καναδά ψαρεύοντας, κρατώντας αυτή τους την επιτυχία μυστική.

Πότε εμφανίζεται

Το πρώτο εμβόλιο για έντομα θα σώσει τις μέλισσες από μια θανατηφόρα ασθένεια

Η οικιακή μέλισσα Apis mellifera απειλείται από το βακτήριο Paenibacillus larvae που προκαλεί την ασθένεια της Αμερικανικής σηψιγονίας. Το βακτήριο αυτό προκαλεί σημαντικές απώλειες τόσο στον πληθυσμό όσο και στην παραγωγή των προϊόντων της μέλισσας.

Η μέλισσα είναι κρίσιμος παράγοντας της οικολογίας αλλά και της διατροφής μας. Η μέλισσα όταν πετά από λουλούδι σε λουλούδι για να μαζέψει τη γύρη, συμμετέχει και στην επικονίαση των φυτών. Δηλαδή στη γονιμοποίησή τους, μεταφέροντας γυρεόκοκκος από τους ανθήρες στο θηλυκό τμήμα των άνθεων, ώστε αυτά να ανθίσουν και να μας δώσουν τους καρπούς τους.

Η μέλισσα, ως επί το πλείστον είναι αυτόχθονη στα μέρη στα οποία βρίσκεται, αν και ο άνθρωπος τις έχει μεταφέρει με τα μακρινά του ταξίδια από τη Νότια Ευρώπη, την Αφρική και τη Μέση Ανατολή και σε άλλους τόπους. Σήμερα, είναι ο πιο σημαντικός επικονιαστής όλων των φυσικών οικοσυστημάτων παγκοσμίως. Μόνο στις Η.Π.Α. υπολογίζεται ότι κάθε χρόνο επικονιάζουν καρπούς αξίας 15 δισεκατομμυρίων δολαρίων, όπως κολοκυθάκια, μήλα, ροδάκινα, αμύγδαλα.

Η μόλυνση από το βακτήριο Paenibacillus larvae μπορεί να σκοτώσει ολόκληρη την κυψέλη

Οι μέλισσες μεταφέρουν στην κυψέλη το βακτήριο και αυτό μολύνει τις προνύμφες όταν αυτές φάνε σπόρια του βακτηρίου µαζί µε την τροφή τους. Τα σπόρια βλαστάνουν στο στοµάχι τους, πολλαπλασιάζονται και σπορογονούν. Σε κάθε κελί μπορεί να υπάρχουν εκατομμύρια σπόρια. Και όταν οι καθαρίστριες µέλισσες, προσπαθήσουν να αποµακρύνουν το νεκρό γόνο, µολύνονται µε σπόρια, τα οποία µεταφέρουν σε άλλες υγιείς προνύµφες.

Τα λιπάσματα, από δώρο για τη γεωργία γίνονται απειλή

Τα αζωτούχα λιπάσματα έφεραν την επανάσταση στη γεωργία και χάρη σε αυτά καλύπτονται οι ανάγκες των 7 δισεκατομμυρίων ανθρώπων που ζουν στη Γη.

Οι τεράστιες ποσότητες που πέφτουν στους αγρούς, περισσότερο από όσο πραγματικά χρειάζονται οι καλλιέργειες για να αναπτυχθούν, προκάλεσε έναν διαφορετικό τύπο ρύπανσης.

Το φαινόμενο του ευτροφισμού

Η περίσσεια των θρεπτικών συστατικών, κυρίως αζώτου και φωσφόρου, μεταφέρεται από το χωράφι στα ποτάμια τις λίμνες και τους ωκεανούς. Ο εμπλουτισμός της υδάτινης μάζας, ευνοεί την αύξηση της φυτικής βιομάζας, φυτοπλαγκτόν αλλά και επικίνδυνων άλγεων. Αυτά μειώνουν το διαλυμένο οξυγόνο στα βαθύτερα υδάτινα στρώματα, λόγω αυξημένων αναπνευστικών αναγκών των βακτηρίων που αποικοδομούν τις οργανικές ουσίες δημιουργώντας ανοξικές συνθήκες, προκαλώντας το θάνατο πολλών ψαριών.

Ακόμη, αναερόβιες μεταβολικές διαδικασίες, μπορεί να παράγουν και υδρόθειο, που είναι τοξικό για πολλούς θαλάσσιους οργανισμούς. Ενώ οι οργανισμοί που έχουν την τάση να σχηματίζουν επικάλυμμα στις υδάτινες επιφάνειες, αποκλείουν το φως, από τους φωτοσυνθετικούς οργανισμούς στον πυθμένα και εμποδίζουν την ανάπτυξή τους.

Αυτή η γενικότερη διαταραχή του οικοσυστήματος οδηγεί στη δημιουργία νεκρών ζωνών.

Οι ισχυρότερες βροχοπτώσεις λόγω της κλιματικής αλλαγής ξεπλένουν τα θρεπτικά στοιχεία από τα χωράφια

Είδη υφαντικών ινών και υφάσματα

Τα υφάσματα κατασκευάζονται από ίνες. Η προέλευση των ινών μπορεί να είναι ζωϊκή (μαλλί, μετάξι), φυτική (βαμβάκι, λινάρι, γιούτα), συνθετική (νάυλον, πολυεστέρας, ακρυλικό) ή και ορυκτή (υαλοίνες). Κατά το παρελθόν όλες οι ίνες προέρχονταν από τη φύση (πρόβατα, φυτά, κλπ) αλλα κατά τον 20ο αιώνα άρχισαν να παράγονται τα προϊόντα του πετρελαίου και οι συνθετικές υφαντικές ίνες.

Φυσικές Ίνες

Ζωικής προέλευσης:

- Μαλλί (έριο)

Παράγεται από το τρίχωμα χορτοφάγων ζώων και κυρίως από το πρόβατο. Μπορεί όμως να παραχθεί και από το τρίχωμα της κατσίκας (αίγας), της καμήλας, κλπ. Το μαλλί απορροφά την υγρασία και είναι κακός αγωγός της θερμότητας.

Τα μάλλινα υφάσματα, ανάλογα με την προέλευση των ινών τους κατατάσσονται στις παρακάτω βασικές κατηγορίες:

Κασμίρια (cashmere). Πήραν το όνομά τους από την ινδική πόλη Κασμίρ, καθώς αποτελούσε κέντρο κατασκευής των υφασμάτων αυτών. Οι ίνες των κασμίρ κατασκευάζονται από μαλλιά προβάτου της ράτσας μερινός, ενώ άλλοτε κατασκευάζονταν από μαλλιά της αίγας των Ιμαλάϊων.

Αλπακά (alpaka wool). Κατασκευάζεται από ένας είδος προβατοκάμηλου της Ν. Αμερικής. Οι τρίχες του ζώου αυτού είναι πολύ λεπτές.

Βικούνια (Vicuña wool). Κατασκευάζονται από τις τρίχες της προβατοκάμηλου της Ν. Αμερικής Βικουνίας (λάμα βικούνια). Οι τρίχες του ζώου αυτού είναι πολύ μαλακές και σπειροειδής.

Μοχέρ. Κατασκευάζεται από τις τρίχες αιγών της Άγκυρας Τουρκίας.

Καμηλό (camel hair). Κατασκευάζονται από τις μαλακές καμηλότριχες.

Παγκοσμια πηγη μολυνσης η βιομηχανια ενδυσης - Ελπιδες στα «πρασινα» ρουχα

Καταστρέφουν τα ρούχα σας το περιβάλλον; Όταν βάζετε βαθιά στην ντουλάπα σας ρούχα που αγοράσετε μόλις πέρσι και σπεύδετε να ψωνίσετε καινούργια, γνωρίζετε τι επιπτώσεις υπάρχουν στο οικοσύστημα από αυτή την κίνηση σας; Αγαπάτε τη μόδα και καταναλώνετε με βάση τα κελεύσματά της με ό,τι αυτό συνεπάγεται;

H «υπερκατανάλωση» ρούχων είναι πηγή σοβαρών περιβαλλοντικών επιπτώσεων, όπως υποστηρίζει και η Greenpeace.

Οι οικολογικές επιπτώσεις από την αυξανόμενη παραγωγή ρούχων, προκειμένου να καλυφθεί η ζήτηση, είναι πολλές: χημική ρύπανση από τα εργοστάσια ή τα μικροβιοκτόνα στα βαμβακοχώραφα, εντατική χρήση νερού και πηγών ενέργειας που προκαλούν υπερθέρμανση.

Η ραγδαία αύξηση των συνθετικών ρούχων είναι ιδιαιτέρως προβληματική, κυρίως του πολυεστέρα που εκπέμπει περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα στην ατμόσφαιρα απ΄ό,τι το βαμβάκι, αποσυντίθεται δυσκολότερα και μπορεί να περιλαμβάνει μικροΐνες από πλαστικό, κάτι που ισοδυναμεί με δηλητήριο για τους ωκεανούς. Οι υφαντουργικές βιομηχανίες χρησιμοποιούν σαν πρώτη ύλη συνθετικά υλικά που περιέχουν πετροχηµικά προϊόντα, τα οποία είναι ιδιαίτερα ρυπογόνα για το περιβάλλον.

Αυτά τα φυτά είναι βόμβες οξυγόνου

Ξέρουμε όλοι ότι τα φυτά του σπιτιού μας παράγουν οξυγόνο. Αλλά λίγοι ξέρουμε ότι, επιπλέον, τα φυτά έχουν την ιδιότητα να καθαρίζουν τον αέρα από τις τοξίνες και τις σκόνες, πράγμα που είναι εξαιρετικά θετικό για την υγεία μας.

Η NASA διενήργησε έρευνα για τα φυτά εσωτερικού χώρου και συμπέρανε ότι ορισμένα από αυτά είναι πιο δραστήρια από άλλα στην εξυγίανση του περιβάλλοντος και στον περιορισμό των τοξινών από ένα δωμάτιο.

Δείτε τα παρακάτω 6 φυτά που είναι τα καλύτερα:

Απολιθώματα-Τρόποι απολίθωσης

Απολιθώματα είναι λείψανα διάφορων ζωικών ή φυτικών οργανισμών που έζησαν σε παλαιότερες γεωλογικές εποχές, τα οποία μετά το θάνατό τους θάφτηκαν κάτω από όγκους χώματος και διάφορα φερτά υλικά. Αποτελούν τα καλύτερα τεκμήρια της εξέλιξης των οργανισμών του παρελθόντος.

Η Παλαιοντολογία είναι η επιστήμη που ασχολείται με τα απολιθώματα. Περιγράφει τη μορφή που είχαν οι διάφοροι οργανισμοί που έζησαν κατά το παρελθόν και βγάζει συμπεράσματα για τη συστηματική τους θέση, την καταγωγή των διαφόρων ειδών, για το περιβάλλον στο οποίο ζούσαν, τις κλιματικές συνθήκες που προτιμούσαν καθώς και για τη γεωγραφική τους εξάπλωση.

Η αξία της Παλαιοντολογίας είναι ιδιαίτερα σημαντική και τα οφέλη της μελέτης των απολιθωμάτων δεν περιορίζονται μόνο στην επιστήμη της Γεωλογίας, που συντελεί τα μέγιστα στη χρονολόγηση των στρωμάτων και των συνθηκών απόθεσης με τα χαρακτηριστικά ή καθοδηγητικά απολιθώματα, αλλά προσφέρουν στοιχεία και στην επιστήμη της Βιολογίας, καθώς βοηθούν στην κατανόηση της εξέλιξης των οργανισμών από την πρώτη εμφάνιση της ζωής στον πλανήτη μας μέχρι τη σημερινή της μορφή.

Εκεί που συναντιούνται Ατλαντικός και Ειρηνικός σε ένα απίθανο βίντεο…

Η εικόνα είναι πραγματικά εντυπωσιακή καθώς βλέπουμε δύο στρώματα νερού σε διαφορετικό χρωματισμό να προσεγγίζουν το ένα το άλλο και να μοιάζουν ότι δεν αναμειγνύονται. Είναι η συνάντηση του Ατλαντικού με τον Ειρηνικό Ωκεανό που φαίνεται σε αυτό το απίθανο βίντεο. Ωστόσο, η ανάμειξη των νερών συμβαίνει αλλά σε πολύ αργό χρόνο εξαιτίας της διαφοράς στην αλατότητα των νερών και της θερμοκρασίας. Η διαφορά στην πυκνότητα των νερών επιτρέπει να έρχονται κοντά αλλά να μην αναμειγνύονται αμέσως. Ο Ατλαντικός Ωκεανός και ο Ειρηνικός συναντώνται στο Cape Horn, το νοτιότερο άκρο της Νότιας Αμερικής, που βρίσκεται στο Tierra del Fuego, στη Χιλή.

Νέο χημικό καθυστερεί το «μαντάρισμα» της τρύπας του όζοντος

Πέντε έως τριάντα χρόνια μπορεί να αργήσει το κλείσιμο της τρύπας εξαιτίας νέας ρυπογόνου χημικής ουσίας στην ατμόσφαιρα.

Η τρύπα του όζοντος πάνω από την Ανταρκτική αποκαθίσταται σταδιακά στα προ του 1980 επίπεδα μετά τη συμφωνία του Μόντρεαλ του 1987, η οποία απαγόρευσε τους χλωροφθοράνθρακες που κατέστρεφαν το όζον.

Όμως, οι επιστήμονες προειδοποιούν τώρα ότι η αποκατάσταση αυτή - που αναμένεται να συμβεί μεταξύ 2046 και 2057 - μπορεί να καθυστερήσει άλλα 5 έως 30 χρόνια εξαιτίας μιας άλλης χημικής ουσίας, που επίσης δρα καταστροφικά για το όζον και η οποία δεν έχει τεθεί υπό έλεγχο μέχρι σήμερα.

Πρόκειται για το διχλωρομεθάνιο ή μεθυλενοδιχλωρίδιο, μια άχρωμη αέρια οργανική ένωση, η οποία, αν και βραχύβια, έχει αυξηθεί ταχύτατα κατά τα τελευταία χρόνια. Η ανθρωπογενής αυτή ουσία με διάφορες βιομηχανικές εφαρμογές, η οποία είχε αγνοηθεί έως τώρα, δεν περιλαμβάνεται σε αυτές που έθεσε υπό έλεγχο το Πρωτόκολλο του Μόντρεαλ.

Η μελέτη

Η μυστική παραλία του Σίδνεϊ που αναδύεται κάθε επτά χρόνια

Το φαινόμενο που βρίσκεται πίσω από αυτό.

Ανάμεσα στις παραλίες Bondi και Tamarama στα ανατολικά προάστια του Σίδνεϊ, η Mackenzies Bay έχει συνήθως μια βραχώδη είσοδο χωρίς άμμο. Σύμφωνα με την Daily Mail, οι κολυμβητές απολαμβάνουν εκεί μπάνιο όταν η παραλία εμφανίζεται μυστηριωδώς κάθε επτά χρόνια.

Τις τελευταίες εβδομάδες, ο γραφικός κόλπος έχει μετατραπεί σε μια προσωρινή παραλία και πιστεύεται ότι προκαλείται από την ανάπτυξη του φαινομένου «Ελ Νίνιο» που φέρνει μικρότερα κύματα και πιο ήρεμες καιρικές συνθήκες στον ωκεανό. Οι κάτοικοι που ζουν κατά μήκος της παραλίας αναφέρουν ότι η άμμος συνήθως εμφανίζεται περίπου κάθε επτά έως δέκα χρόνια. Το μυστήριο ωστόσο παραμένει σχετικά με το πόσο καιρό θα υπάρχει άμμος στο σημείο. Η τοποθεσία επίσης έχει υπάρξει ένα δημοφιλές μέρος για τους ιδιοκτήτες τετράποδων καθώς στην περιοχή δεν γίνονται περιπολίες γιατί δεν θεωρείται επισήμως παραλία.

Οι λουόμενοι που γνωρίζουν εδώ και χρόνια την παραλία αντιμετωπίζουν κάθε έτος μια διαφορετική εικόνα στον κόλπο που συνήθως έχει απλά μια στενή λωρίδα άμμου σε μια βραχώδη είσοδο χωρίς καθόλου άλλη έκταση. O γεωλόγος Greg Skilbeck από το Πανεπιστήμιο Τεχνολογίας του Σίδνεϊ ανέφερε ότι το φαινόμενο συνέβη στην παραλία όταν τα κύματα έφεραν την άμμο πάνω στην ακτή από κοντινές κορυφογραμμές άμμου. «Είναι ένα σύνηθες φαινόμενο για την άμμο να καταλήγει στην ακτή κατά τη διάρκεια του χειμώνα, όταν υπάρχει αυξημένη κυματική ενέργεια», πρόσθεσε.

Οι δέκα μεγαλύτερες θάλασσες του κόσμου

Οι δέκα μεγαλύτερες θάλασσες του κόσμου, και θεωρητικά και πρακτικά, είναι και οι κυριότερες που υπάρχουν, χωρίς φυσικά να περιλαμβάνονται οι ωκεανοί μας.

Οι πλειοψηφία των ναυτικών έχει διασχίσει τις περισσότερες από αυτές ή ακόμα και όλες.

Ακόμα και για αυτούς που δεν είναι ναυτικοί όμως, το ενδιαφέρον είναι μεγάλο και καλό θα ήταν να γνωρίζουμε λίγα πράγματα.

10. Κασπία θάλασσα

Κλείνει η τρύπα του όζοντος στην Ανταρκτική – Ο ρόλος των ηφαιστείων

Επιστήμονες υποστηρίζουν ότι διαθέτουν τα πρώτα χειροπιαστά στοιχεία που δείχνουν ότι η τρύπα του όζοντος πάνω στην Ανταρκτική έχει αρχίσει να αποκαθίσταται.

Σύμφωνα με τις μετρήσεις, το Σεπτέμβριο του 2015, η τρύπα ήταν κατά τέσσερα εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα μικρότερη από αυτό που ήταν το 2000, καλύπτοντας επιφάνεια αντίστοιχη με την έκταση της Ινδίας.

Η μερική αποκατάσταση αποδίδεται στην κατάργηση της χρήσης καταστροφικών χημικών ουσιών.

Το 1980, η ανακάλυψη μιας τεράστιας τρύπας στο στρώμα του όζοντος στη στρατόσφαιρα, δέκα χιλιόμετρα πάνω από την Ανταρκτική, είχε προκαλέσει παγκόσμιο σοκ. Κι αυτό διότι το στρώμα του όζοντος προστατεύει τον πλανήτη από την βλαβερή για το περιβάλλον και την υγεία (μελάνωμα, καταρράκτης) υπεριώδη ηλιακή ακτινοβολία.

Το 1986, η αμερικανίδα επιστήμονας Susan Solomon απέδειξε ότι το όζον καταστρέφουν χημικές ουσίες γνωστές ως χλωροφθοράνθρακες (CFC), οι οποίες χρησιμοποιούνταν ευρέως σε σπρέι και ψυκτικά υγρά για ψυγεία και κλιματιστικά.

Η αιτία της λέπτυνσης του στρώματος του όζοντος πάνω από την Ανταρκτική είναι το δριμύ ψύχος και οι μεγάλες ποσότητες φωτεινής ακτινοβολίας, παράγοντες που συμβάλλουν στη δημιουργία των επονομαζόμενων Πολικών Στρατοσφαιρικών Νεφών. Εκεί ευνοούνται οι χημικές συνθήκες που καταστρέφουν το όζον.

Η άμμος έχει πολύ περισσότερα βακτήρια από το θαλασσινό νερό

Δεν πρέπει να καθόμαστε στην άμμο μιας παραλίας χωρίς ψάθα και πετσέτα, συμπεραίνει μελέτη επιστημόνων από το Πανεπιστήμιο της Χαβάης, η οποία δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Environmental Science & Technology.

Αναλύσεις της άμμου σε παραλίες της Χαβάης έδειξαν ότι περιέχει διάφορα βακτήρια όπως είναι το e.coli (κολοβακτηρίδιο) και ο εντερόκοκκος, κάτι που υποδηλώνει μόλυνση από κόπρανα.

Οι ερευνητές λένε ότι η θάλασσα μολύνεται από τα λύματα που πετιούνται στο νερό. Αυτό συμβαίνει συχνά, κι έτσι ορισμένες παραλίες είναι ακατάλληλες για κολύμβηση (λαμβάνουν κόκκινη σημαία).
10-100 φορές υψηλότερες συγκεντρώσεις βακτηρίων

Η μελέτη βρήκε ότι καθώς τα βακτήρια από τα λύματα καταλήγουν σε μια παραλία, με το πέρασμα του χρόνου η συγκέντρωση φτάνει να είναι 10-100 υψηλότερη σε σχέση με το θαλασσινό νερό της παρακείμενης παραλίας.

Οι επιστήμονες μελέτησαν γιατί συμβαίνει αυτό λαμβάνοντας δείγματα από την παραλία Κουαλόα της νήσου Ουάχου. Βρήκαν ότι τα βακτήρια πεθαίνουν με πολύ πιο αργό ρυθμό στην άμμο της παραλίας απ’ ό,τι στο θαλασσινό νερό, επειδή ενσωματώνονται σε «βιομεμβράνες» της άμμου που τους παρέχουν καταφύγιο.

Επιπλέον, στην άμμο...

Η ατμοσφαιρική ρύπανση επιταχύνει την αθηροσκλήρωση

Η ρύπανση της ατμόσφαιρας αυξάνει το σάκχαρο του αίματος και τη χοληστερίνη, ιδίως στους διαβητικούς, ενώ επιταχύνει την αθηροσκλήρωση και αυξάνει τον κίνδυνο θνησιγένειας.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Μπεν Γκουριόν του Ισραήλ και της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ των ΗΠΑ, με επικεφαλής τον δρα Βίκτορ Νόβακ, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό κλινικής ενδοκρινολογίας και μεταβολισμού “Journal ofClinical Epidemiology and Metabolism” της αμερικανικής Ενδοκρινολογικής Εταιρείας.

Οι επιστήμονες ανέλυσαν στοιχεία για πάνω από 73.100 ανθρώπους στο νότιο Ισραήλ, όπου –λόγω της γειτνίασης με ερημοποιημένη ζώνη- υπάρχει εκτεταμένη ατμοσφαιρική ρύπανση με μικροσωματίδια. Η μελέτη συσχέτισε τα επίπεδα ρύπανσης με βάση δορυφορικές και μετεωρολογικές παρατηρήσεις, με τις αναλύσεις αίματος των εν λόγω ατόμων. Όλοι οι συμμετέχοντες ήταν καπνιστές ή είχαν διαγνωστεί με διαβήτη, υπέρταση, δυσλιπιδαιμία ή καρδιοπάθεια.

Διαπιστώθηκε....

Το φαινόμενο των τυφώνων

Ένας τυφώνας είναι ένας μεγάλος και ισχυρός τροπικός κυκλώνας, μια περιοχή χαμηλής πίεσης που περιστρέφεται αντίθετα προς τη φορά των δεικτών του ρολογιού. Οι λιγότερο ισχυροί τροπικοί κυκλώνες καλούνται και τροπικές θύελλες. Ένας τυφώνας καλείται ως "τυφώνας" στον Ατλαντικό Ωκεανό και ως "κυκλώνας" στον Ινδικό Ωκεανό. Η απόσταση που μπορεί να καλύψει ένας τυφώνας από το κέντρο του (μάτι του τυφώνα) κυμαίνεται από 25 ως και 300 μίλια περίπου.

Εξαιτίας της υψηλής έντασης των ανέμων, των βροχοπτώσεων και των παλιρροιακών κυμάτων το φαινόμενο του τυφώνα μπορεί να προκαλέσει μεγάλες καταστροφές.

Με βάση την Ιαπωνική μετεωρολογική υπηρεσία, οι τυφώνες διακρίνονται στις παρακάτω κατηγορίες ανάλογα με την ένταση (ταχύτητα) των ανέμων:

Απλός τυφώνας = 17 ως 32 μέτρα το δευτερόλεπτο (ή 63-117 χιλιόμετρα την ώρα)
Ισχυρός τυφώνας = 33 ως 44 μέτρα το δευτερόλεπτο (ή 118-157 χιλιόμετρα την ώρα)
Πολύ ισχυρός τυφώνας = 44 ως 54 μέτρα το δευτερόλεπτο (ή 157-194 χιλιόμετρα την ώρα)
Καταστροφικός τυφώνας περισσότερα από 54 μέτρα το δευτερόλεπτο (ή περισσότερα από 194 χιλιόμετρα την ώρα)

Τα χαρακτηριστικά που διακρίνουν την ομίχλη από τα σύννεφα

Μεταξύ σύννεφου και ομίχλης, τουλάχιστον σε ότι αφορά τη φυσική τους σύσταση, υπάρχει πολύ μικρή διαφορά καθώς και τα δύο αποτελούνται από μικροσκοπικά υδροσταγονίδια που αιωρούνται στον αέρα.
 Η ομίχλη όμως σχηματίζεται κοντά ή πάνω από τις επιφάνειες θάλασσας ή ξηράς, ενώ τα σύννεφα σχηματίζονται σε μεγάλα ύψη. Η βασική διαφορά μεταξύ ομίχλης και σύννεφου είναι ο τρόπος σχηματισμού και ο τόπος που εμφανίζονται, παρά τη σύστασή τους και την όψη τους. Σύννεφα σχηματίζονται όταν θερμότερες κι ελαφρύτερες αέριες μάζες, ανεβαίνουν προς ανώτερα ατμοσφαιρικά στρώματα με συνέπεια να ψύχονται (αδιαβατικά) και όταν φθάσουν στο σημείο συμπύκνωσης, να συμπυκνώνονται οι υδρατμοί που περιέχουν και να σχηματίζονται μικροσκοπικά υδροσταγονίδια που συνθέτουν το σύννεφο.

Μεταξύ σύννεφου και ομίχλης, τουλάχιστον σε ότι αφορά τη φυσική τους σύσταση, υπάρχει πολύ μικρή διαφορά καθώς και τα δύο αποτελούνται από μικροσκοπικά υδροσταγονίδια που αιωρούνται στον αέρα. Η ομίχλη όμως σχηματίζεται κοντά ή πάνω από τις επιφάνειες θάλασσας ή ξηράς, ενώ τα σύννεφα σχηματίζονται σε μεγάλα ύψη. Η βασική διαφορά μεταξύ ομίχλης και σύννεφου είναι ο τρόπος σχηματισμού και ο τόπος που εμφανίζονται, παρά τη σύστασή τους και την όψη τους. 

 Σύννεφα σχηματίζονται : όταν θερμότερες κι ελαφρύτερες αέριες μάζες, ανεβαίνουν προς ανώτερα ατμοσφαιρικά στρώματα με συνέπεια να ψύχονται (αδιαβατικά) και όταν φθάσουν στο σημείο συμπύκνωσης, να συμπυκνώνονται οι υδρατμοί που περιέχουν και να σχηματίζονται μικροσκοπικά υδροσταγονίδια που συνθέτουν το σύννεφο.

Ομίχλες σχηματίζονται: όταν η αέρια μάζα ψύεται λόγω επαφής με ψυχρότερη επιφάνεια ή λόγω ανάμειξης με ψυχρότερο αέρα ή όταν πολύ ψυχρός αέρας έλθει σε επαφή με θερμή υδάτινη επιφάνεια οπότε με την εξάτμιση που δημιουργείται το εξατμιζόμενο νερό συμπυκνούται και σχηματίζεται η ομίχλη. Ο σχηματισμός της ομίχλης όπως και του σύννεφου προϋποθέτει συμπύκνωση των υδρατμών.

Η ζωή κάτω από τους πάγους της Ανταρκτικής

Η ζωή όχι μόνο υπάρχει αλλά μπορεί και συντηρείται σε ενεργά οικοσυστήματα με πλούσια ποικιλότητα μέσα στο αφιλόξενο, ψυχρό και απολύτως σκοτεινό περιβάλλον των νερών που είναι κλεισμένα κάτω από τους πάγους της Ανταρκτικής. Αυτό αποδεικνύει η μελέτη των μικροοργανισμών στα δείγματα νερού από τη «σφραγισμένη» μέσα στον πάγο της Δυτικής Ανταρκτικής λίμνη Γουίλανς.

Τα ευρήματα, τα οποία επιβεβαιώνουν για πρώτη φορά τις σχετικές θεωρίες των επιστημόνων, προσφέρουν νέα στοιχεία τόσο για τη μελέτη της ζωής στη Γη όσο και για τη διερεύνηση της ενδεχόμενης ύπαρξής της έξω από τον πλανήτη μας.

Τα μοναδικά αξιόπιστα δείγματα

Τα δείγματα νερού που ανέσυρε από τη Γουίλανς η αμερικανική αποστολή WISSARD (Whillans Ice Stream Subglacial Access Research Drilling) τον Ιανουάριο του 2013 ήταν τα πρώτα που ελήφθησαν από κάποια από τις πολλές λίμνες που είναι «θαμμένες» κάτω από τους πάγους της Ανταρτικής και προσέλκυσαν αμέσως τα φώτα της δημοσιότητας καθώς είχε διαπιστωθεί ότι περιείχαν μικρόβια.

Λίγο αργότερα είχε ακολουθήσει μια ανάλογη δειγματοληψία – και μια ανακοίνωση για «νέα μορφή ζωής« – από τη ρωσική αποστολή στην επίσης «κλεισμένη» από τον πάγο λίμνη Βοστόκ, όπως όμως αποδείχθηκε τα ρωσικά δείγματα είχαν επιμολυνθεί κατά την ανάσυρσή τους. Τα δείγματα της Γουίλανς παρέμειναν λοιπόν τα μόνα «καθαρά» και αξιόπιστα, γι’ αυτό και τα αποτελέσματα των μελετών που γίνονται σε αυτά αναμένονται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον από την επιστημονική κοινότητα.

Η κλίση της Γης προκαλεί Κλιματική Αλλαγή (όχι μόνο ο άνθρωπος)

Η μετατόπιση του άξονα της Γης που συμβαίνει κάθε 41.000 χρόνια επηρεάζει το Κλίμα του πλανήτη μεταβάλλοντας τις συνθήκες που επικρατούν στη γεωγραφική ζώνη με τις εντονότερες βροχοπτώσεις.

Η πρόσφατη μελέτη που συμπεριέλαβε στοιχεία των τελευταίων 282.000 ετών είναι η πρώτη που διαπιστώνει μια συσχέτιση ανάμεσα στη λοξότητα της Γης και την κίνηση ενός συγκεκριμένου βαρομετρικού χαμηλού που αποτελεί τη μεγαλύτερη πηγή θερμότητας και υγρασίας του πλανήτη μας. Ο λόγος για τη Διατροπική Ζώνης Σύγκλισης (ή Διατροπικό μέτωπο ή Ισημερινή ζώνη σύγκλισης).

Η ακριβής διαμόρφωση της διατροπικής ζώνης σύγκλισης ποικίλλει μέσα στο χρόνο, αλλά βρίσκεται κοντά στον Ισημερινό.

«Πήρα τα δεδομένα και τα υπέβαλα σε μαθηματική ανάλυση ώστε να διαπιστώσω τυχόν επαναλαμβανόμενα μοτίβα. Έτσι, ξεκινάμε από τον κύκλο της λοξότητας που επαναλαμβάνεται κάθε 41.000 χρόνια. Με βάση αυτό διενεργούμε συγκρίσεις με άλλα φαινόμενα που επαναλαμβάνονται περιοδικά» εξήγησε η Κριστίν ΝτεΛόνγκ από το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Λουιζιάνα στις ΗΠΑ.

Σε συνεργασία με επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Επιστήμης και Τεχνολογίας της Κίνας και το Εθνικό Πανεπιστήμιο της Ταϊβάν, η ΝτεΛόνγκ εξέτασε πυρήνες ιζημάτων από την ακτή της Παπούα Νέας Γουινέας και δείγματα σταλακτιτών από αρχαία σπήλαια της Κίνας.