Σύνθεση ουρίας: Ένα τυχαίο πείραμα που γεφύρωσε την Οργανική με την Ανόργανη Χημεία

 

 

Ο άνθρακας είναι το θεμέλιο όλων των βιολογικών μορίων. Είναι το στοιχείο της ζωής! Μάλιστα, 

υπήρχε μια εποχή που νομίζαμε ότι οι ενώσεις άνθρακα μπορούσαν να παράγονται μόνο από ζωντανούς οργανισμούς. Γι’ αυτό το λόγο οι χημικοί εκείνης της εποχής τις ονόμασαν οργανικές ενώσεις, και συνεχίζουμε να τις αποκαλούμε έτσι μέχρι και σήμερα. 

18ος αιώνας: Βιταλισμός - Μυστηριώδης προέλευση των ενώσεων που προέρχονται από ζωντανούς (οργανικούς) οργανισμούς. 

 Στα τέλη του 18ου αιώνα, όταν η χημεία άρχισε να εξελίσσεται από αλχημιστική τέχνη σε σύγχρονη επιστήμη, υπήρχε μια γενική συμφωνία ότι τα χημικά πειράματα μπορούσαν να αποκαλύψουν τους νόμους που διέπουν τη χημεία των άψυχων, ανόργανων ενώσεων. 

 Ωστόσο, οι χημικοί εκείνης της εποχής θεωρούσαν ότι τα βιολογικά μόρια ήταν σχεδόν μυστικιστικής προέλευσης.

 Οι ενώσεις που μπορούσαν να απομονωθούν από ζωντανούς οργανισμούς, φαινόταν να έχουν εντελώς διαφορετική σύνθεση και ιδιότητες από τις ανόργανες. Αυτή η μεγάλη διαφορά στη χημική συμπεριφορά μεταξύ των ενώσεων θεωρούνταν ότι σχετίζεται στενά με την προέλευσή τους. Οι ανόργανες ουσίες μπορούσαν να εξαχθούν από τα ορυκτά ή τα νερά της Γης, ενώ οι οργανικές ουσίες βρίσκονταν μόνο στους ιστούς ζωντανών οργανισμών. 

Αυτές οι ανεξήγητες διαφορές, οδήγησαν πολλούς φυσιολόγους της εποχής να πιστεύουν ότι η μοναδική εξήγηση ήταν ότι οι οργανικές ενώσεις μπορούσαν να παραχθούν μόνο από οργανισμούς υπό την καθοδήγηση μιας δύναμης που υπάρχει αποκλειστικά στα έμβια όντα. Αυτή η δύναμη αναφερόταν ως ζωτική δύναμη (vital force > Vitalism = Βιταλισμός).

Γιατί το σαπούνι διαλύει τα λίπη;

Το νερό και το λάδι δεν αναμειγνύονται μεταξύ τους. Το σαπούνι όμως τα συνδέει τόσο όσο να τα διαχωρίσει.

Τι είναι η πολικότητα ενός μορίου

Η πολικότητα ενός μορίου έχει να κάνει με τη γεωμετρία του μορίου. Τα πολικά μόρια είναι ασύμμετρα και σε ηλεκτραρνητικότητα και σε γεωμετρία.

Γιατί ο πάγος επιπλέει στο νερό;

Το νερό είναι μία ειδική ουσία για διάφορους λόγους, και μπορεί να έχετε παρατηρήσει έναν σημαντικό λόγο στο κρύο ποτό σας: πάγος.

Ο στερεός πάγος επιπλέει σε νερό υγρής μορφής, το οποίο δεν ισχύει για τις περισσότερες ουσίες. Αλλά γιατί;

Ο Τζωρτζ Ζέινταν και ο Τσαρλς Μόρτον εξηγούν την επιστήμη πίσω από τον τρόπο που τα άτομα υδρογόνου κάνουν τον πάγο στο ποτήρι σας (και τα παγόβουνα) να επιπλέουν.

Δείτε το βίντεο που ακολουθεί:

Καθαρό οινόπνευμα ή λοσιόν οινοπνεύματος; Ποια η διαφορά; Τι να επιλέξω;

Το καθαρό οινόπνευμα

Τις περισσότερες φορές που ζητείται καθαρό οινόπνευμα από το φαρμακείο είναι λίγο μετά τη γέννηση ενός παιδιού αφού το ζητήσει ο παιδίατρος ή για την παρασκευή κάποιου σπιτικού ποτού. Υπάρχει συχνά μια σύγχυση στο κοινό αναφορικά με το τις διαφορές ανάμεσα στα διάφορα είδη οινοπνεύματος που κυκλοφορούν από διαφορετικό συχνά τύπο καταστημάτων. Θυμίζουμε ότι το οινόπνευμα (αιθυλική αλκοόλη) συνυπάρχει με ελάχιστο νερό σε ένα διάλυμα. Όσο περισσότερο το οινόπνευμα σε σύγκριση με το νερό, τόσο περισσότερων βαθμών είναι το διάλυμα. Είναι σαν υγρό εξαιρετικά πτητικό, δηλαδή εξατμίζεται εύκολα. Ένα διάλυμα οινοπνεύματος εκτεθειμένο στον αέρα «χάνει» την αναλογία των συστατικών του. Ποτέ και για κανένα λόγο δεν είναι κατάλληλο προς ένεση σε οποιοδήποτε σημείο του ανθρώπινου σώματος. Χρησιμοποιείται συνήθως μετά την εφαρμογή της ένεσης για αντισηψία της περιοχής.

Γιατί καθαρό οινόπνευμα

Τα πολλά πρόσωπα της Κυτταρίνης

http://kpe-kastor.kas.sch.gr/leaf/lexicon/k/cellulose.htm

Η κυτταρίνη, όπως το άμυλο και το γλυκογόνο, είναι σώμα πολύ μεγάλου ΜΒ (300.000 - 500.000) και ανήκει στους μη σακχαροειδείς πολυσακχαρίτες.Είναι ο περισσότερο διαδομένος στη φύση υδατάνθρακας.
Αποτελεί το κύριο συστατικό των τοιχωμάτων των φυτικών κυττάρων και συνοδεύεται και από άλλες ουσίες, όπως είναι η λιγνiνη, η ξυλiνη, πυριτικά άλατα κλπ. Καθαρή κυτταρίνη βρίσκεται στα τοιχώματα νεαρών κυττάρων και κυρίως στο βαμβάκι.
Η κυτταρίνη δεν είναι θρεπτική ύλη για τον άνθρωπο και τα σαρκοφάγα ζώα, επειδή ο οργανισμός τους δε διαθέτει τα κατάλληλα ένζυμα (κυττάσες) για την υδρόλυσή της. Ετσι η κυτταρίνη που τυχόν λαμβάνεται, είτε αποβάλλεται αυτούσια είτε διασπάται στα έντερα προς CH4, CΟ2 και Η2Ο.
Αντίθετα, η κυτταρίνη αφομοιώνεται από τα φυτοφάγα ζώα και αποτελεί τροφή για αυτά.
Επειδή διαθέτει ελεύθερα αλκοολικά ΟΗ, όπως και το άμυλο, δίνει διάφορα παράγωγα, όπως εστέρες, αιθέρες κτλ. που βρίσκουν σημαντικές εφαρμογές.
Η συνένωση των μορίων της γλυκόζης, ώστε να σχηματισθεί η κυτταρίνη γίνεται έτσι, ώστε στο μόριο της κυτταρίνης κάθε μόριο γλυκόζης να διατηρεί 3 ελεύθερα αλκοολικά υδροξύλια. Ετσι με επίδραση οξέων η κυτταρίνη σχηματίζει εστέρες (νιτρικούς, οξικούς κλπ.)


ΕΚΡΗΚΤΙΚΗ ΚΥΤΤΑΡΙΝΗ

Φύλλο πυριτίου κάνει φωτοσύνθεση (video)

Ερευνητές δημιούργησαν ένα τεχνητό φύλλο που λειτουργεί ως φυσικό

Δεν είναι πράσινο, δεν είναι φυτό αλλά μπορεί να κάνει φωτοσύνθεση. Πρόκειται για ένα φύλλο πυριτίου που λειτουργεί ως αληθινό φύλλο φυτού αφού καταφέρνει να κάνει φωτοσύνθεση με τον ίδιο τρόπο που γίνεται στην φύση.

«Υγρή» φωτοσύνθεση

Ερευνητές στις ΗΠΑ χρησιμοποίησαν μια ηλιακή κυψέλη από πυρίτιο στην οποία τοποθέτησαν ένα επίστρωμα από χαμηλού κόστους καταλύτες και τοποθέτησαν αυτή την συσκευή σε ένα μεγάλο δοχείο με νερό. Όπως διαπιστώθηκε η συσκευή χρησιμοποιεί το ηλιακό φως για να διαλύσει τα μόρια του νερού με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που το κάνει και ένα φύλλο φυτού. Ο διαχωρισμός που κάνει το τεχνητό φύλλο μέσα στο δοχείο παράγει μπουρμπουλήθρες οι οποίες δεν είναι τίποτε άλλο από αέρια υδρογόνου και οξυγόνου. Με τον κατάλληλο εξοπλισμό το αέριο του υδρογόνου μπορεί να απομονωθεί, να αποθηκευθεί και όταν κριθεί απαραίτητο να απελευθερωθεί η ενέργεια του.

Οι εφαρμογές

Την τεχνολογία ανέπτυξε ερευνητική ομάδα με επικεφαλής τον Νταν Νοσέρα, επιστήμονα του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης (το περίφημο ΜΙΤ), έχοντας λάβει χρηματοδότηση από μεγάλες πολυεθνικές εταιρίες όπως το Tata Group. Ήδη ο Ντοσέρα ίδρυσε την εταιρία Sun Catalytix για να εκμεταλλευτεί την εφεύρεση.

Όπως πιστεύει ο ίδιος η τεχνολογία που ανέπτυξαν θα βοηθήσει στην παραγωγή καθαρής και φθηνής ενέργειας χρησιμοποιώντας μόνο το ηλιακό φως και νερό. Έτσι θα μπορέσουν να αποκτήσουν εύκολα και με εξαιρετικά χαμηλό κόστος ενέργεια, είτε με την μορφή ηλεκτρισμού είτε καυσίμων, οι φτωχές περιοχές του πλανήτη. Οι περισσότερες από αυτές έχουν υψηλή ηλιοφάνεια την οποία θα μπορούν να εκμεταλλευτούν χρησιμοποιώντας την εν λόγω τεχνολογία.



https://sites.google.com/site/hxhmeiamou/archike-selida/phylo-pyritiou-photosynthetei

Αναμμένο κερί

Λονδίνο 1860 και στο ακροατήριο ο βασιλικός σύζυγος πρίγκιπας Αλβέρτος, ο Κάρολος Ντίκενς αλλά και ένα σωρό παιδιά. Είχαν πάει ν’ ακούσουν τον Μάικλ Φαρανταίη σε μια από τις διαλέξεις του για το αναμμένο κερί . « Η χημική ιστορία του κεριού» ήταν ο γενικός τίτλος έξι διαλέξεων που απαντούσαν σε ερωτήματα για τη δομή του κεριού, για το καύσιμο υλικό και για τη φλόγα, για τα προϊόντα της καύσης, τη φύση της ατμόσφαιρας και την αναλογία της αναπνοής με την καύση .

O Faraday ήταν διάσημος για τις εκλαϊκευμένες ομιλίες του πάνω στην επιστήμη. Απευθυνόμενος σε αμύητους χρησιμοποιούσε παραδείγματα από την καθημερινή ζωή και συνόδευε τις διαλέξεις με ζωντανή εκτέλεση πειραμάτων.

Στις διαλέξεις του για το κερί χρησιμοποιούσε διάφορα είδη κεριών από ζωική λίπη, από κερήθρα, από χημικές βαφές, από παραφίνη.

Γιατί καίγεται το κερί ;

Η φλόγα του κεριού εμπεριέχει ένα σωρό φαινόμενα. Η ερμηνεία «αυτού που συμβαίνει» είναι και μια ενδιαφέρουσα συνάντηση της Φυσικής με τη Χημεία.

Τα φαινόμενα είναι :

1. ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗ ΘΕΡΜΟΤΗΤΑΣ στο φιτίλι για να το ανάψουμε.

2. ΑΥΞΗΣΗ ΤΗΣ ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑΣ του φιτιλιού.

3. Συνεχής ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗ ΘΕΡΜΟΤΗΤΑΣ από το υψηλής θερμοκρασίας φιτίλι προς τον στερεό ακόμα κηρό, ο οποίος συγκροτείται από υδρογονάνθρακες .

4. ΑΥΞΗΣΗ ΤΗΣ ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑΣ του κηρού μέχρι το σημείο τήξης

5. ΤΗΞΗ του κηρού.

Τέσσερα νέα στοιχεία προστίθενται στον Περιοδικό Πίνακα

H Διεθνής Ένωση Καθαρής και Εφαρμοσμένης Χημείας (IUPAC) αναγνώρισε επίσημα 4 νέα χημικά στοιχεία, με τα οποία συμπληρώνεται η έβδομη γραμμή του Περιοδικού Πίνακα. Και τα τέσσερα είναι στοιχεία «βαρέων βαρών» με ατομικούς αριθμούς 113, 115, 117 και 118.

Τα κριτήρια

Ο ατομικός αριθμός - ο αριθμός των πρωτονίων που υπάρχουν στον πυρήνα κάθε στοιχείου - είναι το βασικό κριτήριο για την κατάταξη των στοιχείων στον Περιοδικό Πίνακα της Χημείας. To πρώτο στοιχείο του πίνακα είναι το υδρογόνο, του οποίου ο πυρήνας έχει ένα πρωτόνιο, ενώ το βαρύτερο στοιχείο που απαντάται στη Γη είναι το ουράνιο, με ατομικό αριθμό 92.

Ακόμα βαρύτερα στοιχεία μπορούν να παραχθούν στο εργαστήριο από τη σύγκρουση ελαφρύτερων στοιχείων, είναι όμως ασταθή και διασπώνται σε ελαφρύτερα στοιχεία. Σε γενικές γραμμές, όσο βαρύτερο είναι ένα τεχνητό στοιχείο τόσο λιγότερο ζει. Το βαρύτερο γνωστό στοιχείο είναι το 118, το οποίο μόλις αναγνωρίστηκε επίσημα από την IUPAC. Οι πρώτες αναφορές για τη δημιουργία του ήρθαν το 1999, αποδείχθηκε όμως ότι ήταν κατασκευασμένες. Η πατρότητα της πραγματικής ανακάλυψης αποδίδεται τώρα σε ερευνητές του «Lawrence Livermore National Laboratory» στις ΗΠΑ και του Joint Institute for Nuclear Research της Ρωσίας, οι οποίοι έχουν δικαίωμα να το ονομάσουν επίσημα.

Πρώτη ματιά στη γέννηση ενός χημικού δεσμού

Ένα μόριο CO και ένα άτομο Ο (πάνω) συνδέονται με τον καταλύτη (κέντρο), αντιδρούν και σχηματίζουν CO2 (κάτω). Credit: (SLAC)

Το φαινόμενο διαρκεί τόσο λίγο ώστε πολλοί επιστήμονες πίστευαν ότι δεν θα το έβλεπαν ποτέ: χρησιμοποιώντας ένα ισχυρό λέιζερ ακτίνων Χ, ερευνητές του αμερικανικού υπουργείου Ενέργειας παρατήρησαν για πρώτη φορά τη μεταβατική κατάσταση δύο ατόμων πριν ενωθούν και σχηματίσουν ένα μόριο.

Ενθουσιασμός

Οι ερευνητές που υπογράφουν τη μελέτη στην επιθεώρηση «Science» δηλώνουν ενθουσιασμένοι με τα αποτελέσματά τους: «Αυτός είναι ο πραγματικός πυρήνας όλης της Χημείας» σχολιάζει ο Άντερς Νίλσον, επικεφαλής της προσπάθειας στο Εθνικό Εργαστήριο Επιταχυντή SLAC.

«Είναι αυτό που θεωρούμε Ιερό Δισκοπότηρο, αφού ελέγχει τη χημική αντιδραστικότητα. Κανείς δεν πίστευε ότι θα μπορούσαμε να το παρατηρήσουμε, δεδομένου ότι τα μόρια που βρίσκονται σε αυτή τη μεταβατική κατάσταση ανά πάσα στιγμή είναι ελάχιστα» επισήμανε. Η ομάδα του Νίλσον χρησιμοποίησε ένα λέιζερ ακτίνων-Χ, μια σχετικά νέα τεχνολογία που επιτρέπει την παρατήρηση εξαιρετικά γρήγορων φαινομένων, καθώς και τον προσδιορισμό της τρισδιάστατης δομής μορίων ή και ζωντανών κυττάρων.

Στην οπτική μικροσκοπία το Νόμπελ Χημείας

ΣΤΟΚΧΟΛΜΗ.
 Με το βραβείο Νομπέλ Χημείας 2014 τιμήθηκαν οι Αμερικανοί Ερικ Μπέτζιγκ και Ουίλιαμ Μόρνερ καθώς και ο Γερμανός Στέφαν Χελ, για την ανάπτυξη της μικροσκοπίας φθορισμού υψηλής ανάλυσης, σύμφωνα με χθεσινή ανακοίνωση της σουηδικής Ακαδημίας.

«Το καινοτόμο έργο τους έφερε την οπτική μικροσκοπία στη νανοδιάσταση», αναφέρεται στην ανακοίνωση της Βασιλικής Ακαδημίας Επιστημών της Σουηδίας.

Οι εργασίες τους επιτρέπουν στους επιστήμονες «να έχουν οπτική επαφή με το εσωτερικό των τοιχωμάτων των μεμονωμένων μορίων εντός ζώντων κυττάρων».

Οι σωτήριες «παραξενιές» του νερού

Ποιο είναι το αφθονότερο υγρό στη ζωή μας ; Φυσικά το νερό, H₂Ο. 73 % του πλανήτη μας καλύπτεται από νερό (βέβαια πόσιμο είναι μόνο το 0,2 %) και 70 % του σώματός μας είναι νερό. Αυτή η τόσο συνηθισμένη χημική ουσία έχει πολλές «παραξενιές» ( και ευτυχώς που τις έχει!). Ας τις δούμε λοιπόν.

• Ο πάγος είναι ελαφρύτερος από το νερό !

Κάθε χημική ουσία όταν ψύχεται αυξάνεται η πυκνότητά της. Το νερό όταν ψύχεται, ενώ μέχρι τους 4 ⁰C αυξάνεται η πυκνότητά του όπως ήταν αναμενόμενο, ύστερα αρχίζει να ελαττώνεται. Με το παράξενο επακόλουθο το στερεό νερό, δηλ. ο πάγος, να έχει μικρότερη πυκνότητα και άρα να είναι πιο ελαφρύς από το νερό. Και ευτυχώς που είναι έτσι και μπορεί και υπάρχει ζωή κάτω από τον πάγο των παγωμένων λιμνών και κάτω από τους πάγους των πόλων της Γης. Το στρώμα πάγου ενεργεί σαν θερμομονωτικό και εμποδίζει τον ψυχρό αέρα να ψύξει το νερό που είναι από κάτω κι έτσι τα ψάρια και οι άλλοι οργανισμοί συνεχίζουν κανονικά τη ζωή τους. Αν ο πάγος ήταν βαρύτερος από το νερό (όπως και θα έπρεπε), θα έπεφτε συνεχώς στον πυθμένα με αποτέλεσμα να παγώσει όλο το νερό, οπότε και θα εξαφανιζόταν κάθε μορφή ζωής στα παγωμένα νερά.

• Το νερό έχει μεγάλη θερμοχωρητικότητα !

Χημική ανάλυση νερού: Μάθε τι πίνεις

Το νερό αποτελεί, ίσως, το πολυτιμότερο αγαθό για τον άνθρωπο και για τους ζωντανούς οργανισμούς. Για να χαρακτηριστεί ως πόσιμο, το νερό απαιτείται να καλύπτει ορισμένες προδιαγραφές με βάση τα ποιοτικά του χαρακτηριστικά. Θα δώσουμε έμφαση στις ουσίες που περιέχονται στο νερό και στα όρια συγκεντρώσεων που πρέπει να τηρούνται ώστε το νερό να μπορεί να καταναλωθεί με ασφάλεια.

Ο πρώτος κανονισμός σχετικά με την κατανάλωση νερού, προς αποφυγή μολυσματικών ασθενειών, εκδόθηκε το έτος 1912. Ο κανόνας απαγόρευε τη διάθεση ποτηριών κοινής χρήσης σε επιβάτες αμαξοστοιχιών, οι οποίες εκτελούσαν διαπολιτειακά δρομολόγια στις Η.Π.Α. Αργότερα, οι νομοθέτες αντιλήφθηκαν ότι η παραπάνω οδηγία είναι ελλειπής, αφού μικρόβια - βακτήρια μεταφέρει και το νερό, όχι μόνο ο άνθρωπος και το σκεύος το οποίο χρησιμοποιεί. Τα πρώτα λοιπόν κριτήρια καταλληλότητας πόσιμου νερού - λαμβάνοντας υπόψην την υγιεινή του ανθρώπου, του νερού και την καθαριότητα του σκεύους - νομοθετήθηκαν το έτος 1914 και αφορούσαν το συνολικό αριθμό βακτηρίων, ο οποίος δεν έπρεπε να υπερβεί τις δύο αποικίες βακτηρίων ανά 100 ml νερού. Τα πρώτα κριτήρια είχαν χαρακτήρα κυρίως πρόληψης της μετάδοσης ασθενειών από τις μετακινήσεις του πληθυσμού μέσω πλοίων και τρένων.

Ποιοτικά χαρακτηριστικά του πόσιμου νερού

Νάτριο (Na⁺)
Το νάτριο είναι ένα στοιχείο απαραίτητο για τον ανθρώπινο οργανισμό. Στους υγιείς ενήλικες, η περίσσεια νατρίου αποβάλλεται αυτόματα από το σώμα. Στα ευαίσθητα όμως άτομα, όπως αυτά που υποφέρουν από υπέρταση, τα βρέφη και οι ηλικιωμένοι, τα υψηλά επίπεδα νατρίου προκαλούν πρόβλημα και συνίσταται διατροφή φτωχή σε νάτριο. Για καθημερινή κατανάλωση, συνιστώνται εμφιαλωμένα νερά με μικρότερα ποσοστά νατρίου από 150 mg/L και ιδανικά μικρότερα και από 50 mg/L, ενώ το εμφιαλωμένο νερό που χρησιμοποιείται για την παρασκευή τροφής για βρέφη πρέπει να περιέχει όσο το δυνατό λιγότερο νάτριο.

Κάλιο (Κ⁺)

Αν και είναι ένα απαραίτητο στοιχείο για τον οργανισμό, το ανθρώπινο σώμα δυσκολεύεται να διαχειριστεί τα υψηλά επίπεδα καλίου, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται προβλήματα στα νεφρά, ακόμα και νεφρική ανεπάρκεια. Αν και δεν θεωρείται τοξικό, η μακροχρόνια έκθεση σε υψηλές συγκεντρώσεις καλίου θα πρέπει να αποφεύγεται και για καθημερινή κατανάλωση προτείνονται εμφιαλωμένα νερά με συγκέντρωση μικρότερη από 12 mg/L.

Μαγνήσιο (Mg²⁺)

Το μαγνήσιο αποτελεί μία κύρια διαιτητική απαίτηση του ανθρώπινου σώματος, αλλά και ένα κύριο παράγοντα, μαζί με το ασβέστιο, για τη διαμόρφωση της ολικής σκληρότητας του νερού, η οποία μειώνει τον κίνδυνο καρδιοαγγειακών παθήσεων. Για παιδιά ηλικίας έως 7 ετών, προτείνεται η κατανάλωση εμφιαλωμένου νερού με χαμηλά επίπεδα μαγνησίου, ενώ παράλληλα πρέπει να σημειωθεί ότι τα νερά που περιέχουν μαγνήσιο σε μορφή θειικού μαγνησίου μπορούν να λειτουργήσουν ως ισχυρά καθαρτικά για το ανθρώπινο σώμα.

Ραδόνιο: Ένα ραδιενεργό αέριο

Το ραδόνιο (Rn-222) είναι ένα άχρωμο, άοσμο και άγευστο ραδιενεργό αέριο το οποίο παράγεται κατά την αποδιέγερση του ραδίου-226 που υπάρχει στο έδαφος. Ανακαλύφθηκε το 1900 από τον Γερμανό φυσικό Φρήντιχ Ερστ Ντόρν ο οποίος το ονόμασε ραδόνιο γιατί ήταν προϊόν της ακτινοβολίας του ραδίου.

Τα ράδιο είναι μέλος της ραδιενεργού σειράς του ουρανίου-238 και αποτελεί μέρος της φυσικής ραδιενέργειας. Όλα τα πετρώματα και τα εδάφη της γης (και τα προερχόμενα από αυτά οικοδομικά υλικά όπως είναι o γρανίτης) περιέχουν ουράνιο και ράδιο. Το ραδόνιο έχει χρόνο ημιζωής περίπου 3.82 ημέρες (χρόνος που χρειάζεται για να χάσει ένα ραδιοενεργό στοιχείο τη μισή του ραδιενέργεια).

Κατά την αποδιέγερση του ραδονίου, εκπέμπονται σωματίδιοα άλφα (άλφα ακτινοβολία) και δημιουργείται το ραδιοϊσότοπο πολώνιο-218, το οποίο ακολουθούν άλλοι ραδιενεργοί πυρήνες μέχρι τη δημιουργία του σταθερού μολύβδου-210 (αυτά ονομάζονται θυγατρικά ραδιενεργά).

Η ακτινοβολία που λαμβάνει ο μέσος άνθρωπος από το ραδόνιο και τα ραδιενεργά θυγατρικά του αποτελεί το 47-50% της συνολικής ραδιενέργειας που λαμβάνει κατά τη διάρκεια του έτους (το μεγαλύτερο ποσοστό της έκθεσης σε ακτινοβολία προέρχεται από τα θυγατρικά στοιχείου του ραδονίου).

Γιατί οι μπάλες ποδοσφαίρου είναι ασπρόμαυρες;

Αλήθεια αναρωτηθήκατε ποτέ γιατί οι μπάλες ποδοσφαίρου αποτελούνται από ασπρόμαυρα πολύγωνα; Πως προέκυψε αυτό; Για να δούμε!

Αρχικά οι μπάλες ποδοσφαίρου ήταν αυτοσχέδιες και αποτελούνταν συνήθως από κομμάτια υφάσματος ή δέρματος.
Στη μεσαιωνική Αγγλία αντί για μπάλες χρησιμοποιούσαν ασκούς κρασιού, γεμισμένους με φελλό για να επιπλέουν σε περίπτωση που έπεφταν στο ποτάμι.

Οι πρώτες μπάλες

Η χημική επεξεργασία του καουτσούκ (βουλκανισμός) από τον Charles Goodyear (του ιδρυτή της εταιρίας ελαστικών) στα μέσα του 19ου αιώνα έμελλε να αλλάξει, μεταξύ άλλων, και το μέλλον του ποδοσφαίρου καθώς οι μπάλες άρχισαν να παίρνουν σιγά-σιγά σχήμα.

Το 1885 ο Goodyear έφτιαξε την πρώτη μπάλα ποδοσφαίρου από καουτσούκ.

Η δημιουργία της εσωτερικής σαμπρέλας από τον H.J. Lindon επτά χρόνια αργότερα έκανε την μπάλα πιο άνετη στο χτύπημα ενώ παράλληλα τη βοηθούσε να διατηρήσει το σφαιρικό της σχήμα.

Στις αρχές της δεκαετίας του ’50 η μόδα ήθελε τις μπάλες να έχουν λευκό χρώμα, κάτι που επιτυγχάνονταν με βαφή του εξωτερικού δέρματος.

Το Πολώνιο - 210 στον καπνό του τσιγάρου

Το ραδιενεργό πολώνιο-210 είναι μέταλλο, δέκα φορές βαρύτερο από το νερό, ανακαλύφθηκε το 1898 στη Γαλλία από τον Pierre και τη Marie Curie. Το όνομα «πολώνιο» το πήρε από την Πολωνία, γενέτειρα των Curie. Εχει όψη γκρίζα ασημί και ευρίσκεται σε ορυχεία ουρανίου. Συνήθως χρησιμοποιείται σε βιομηχανίες παραγωγής χαρτιού, καλωδίων ή μεταλλικών πλακών για την αποφόρτιση από το στατικό ηλεκτρισμό. Είναι έντονα τοξικό και ραδιενεργό και προσβάλλει κυρίως τα νεφρά, το συκώτι και τη σπλήνα.
 Η μορφή της ακτινοβολίας του πολωνίου είναι η πλέον δραστική για την καταστροφή των κυττάρων και είναι ακριβώς η ίδια ακτινοβολία που εκπέμπει το γνωστό απεμπλουτισμένο ουράνιο, γιατί αρχικά από το ουράνιο προέρχεται το πολώνιο. Παρ’ όλο που ο οργανισμός αποβάλλει το πολώνιο σε χρόνο μικρότερο από αυτόν που το πολώνιο χάνει τη μισή του ακτινοβολία, η ραδιενέργειά του παραμένει και μπορεί να ανιχνευτεί και μετά το θάνατο του ατόμου για ένα διάστημα μερικών μηνών.

Το πολώνιο στον καπνό του τσιγάρου

Ισως πολύ λίγοι γνωρίζουν ότι το πολώνιο-210 υπάρχει στον καπνό του τσιγάρου μαζί με άλλες 4.000 χημικές ουσίες μερικές από τις οποίες είναι τοξικές και καρκινογόνες όπως το πολώνιο, κι είναι αυτό που επί το πλείστον ευθύνεται για τον καρκίνο του πνεύμονα των καπνιστών, αλλά πολλές φορές και των παθητικών καπνιστών. Αλλά και αυτοί που το γνωρίζουν, το αντιμετωπίζουν πάντα αποστασιοποιημένοι, γιατί τους ακούγεται άγνωστο, οι δε επιπτώσεις του είναι μακροπρόθεσμες και ο κίνδυνος αόρατος.

Η μυρωδιά της βροχής

  Η μυρωδιά της βρεγμένης γης μετά από μια ασθενή βροχή, έχει γίνει αισθητή από όλους μας συνήθως συνοδευόμενη από ένα ευχάριστο συναίσθημα. Υπεύθυνη γι’ αυτή την μυρωδιά είναι η χημική ένωση geosmin (Γή +οσμή), μια δικυκλική αλκοόλη.  Παράγεται από έναν αριθμό μικροοργανισμών, όπως είναι τα βακτηρία του εδάφους (στρεπτομύκητες) , τα κυανοφύκη και τα βρυόφυτα. Οι επιστήμονες γνώριζαν αυτή την ένωση εδώ και εκατό χρόνια, παρά το γεγονός ότι δεν είχε απομονωθεί ούτε χαρακτηριστεί απόλυτα μέχρι το 1965.

Εκτός όμως από την ευχάριστη μυρωδιά της βρεγμένης γης, η geosmin και οι μεταβολίτες της μπορούν να προκαλέσουν ανεπιθύμητες μυρωδιές ευρώτος (μούχλας) στο νερό και στα τρόφιμα. Στο νερό, οι συμβατικές μέθοδοι καθαρισμού δεν επιτυγχάνουν την απομάκρυνσή της, επομένως η ανίχνευση και εύρεση μεθόδου απομάκρυνσης της geosmin αποτελεί θέμα με αρκετά μεγάλη οικονομική σημασία.

Ο άνθρωπος με την αίσθηση της οσμής έχει την δυνατότητα να ανιχνεύσει την geosmin στο εξωπραγματικά χαμηλό όριο των 10 ppt (μέρη ανά τρισεκατομμύριο- δηλαδή αν μέσα σε 10 τρισεκατομμύρια μόρια υπάρχουν 10 μόρια geosmin αυτά μπορούν να ανιχνευθούν με το ανθρώπινο αισθητήριο!!!).

Γιατί όμως μέσω της εξέλιξης οι οργανισμοί τοποθέτησαν την geosmin στην «λίστα» με τις ενώσεις που πρέπει πάση θυσία να ανιχνεύονται; Ποιός θα μπορούσε να είναι ο ρόλος ενός μεταβολίτη σαν την geosmin;

Τι σημαίνει χρυσός 18 καρατίων;

Ένα καράτι είναι μονάδα βάρους των πολύτιμων λίθων. Χρησιμοποιείται για τα διαμάντια και άλλους πολύτιμους λίθους και αντιστοιχεί σε βάρος 0,2 γραμμαρίων.

Στην χρυσοχοΐα, αντιπροσωπεύει το μέτρο καθαρότητας του χρυσού. Ο ακατέργαστος χρυσός ανακατεύεται μ' ένα άλλο μέταλλο -χαλκό, ασήμι ή παλλάδιο- γιατί είναι υπερβολικά μαλακός και ευαίσθητος για ορισμένες κατεργασίες.
Είκοσι τέσσερα καράτια χρυσού αντιστοιχούν σε καθαρό χρυσό. Αν ένα βραχιόλι είναι φτιαγμένο από 18 μέρη χρυσό και έξι μέρη χαλκό ή ασήμι, έχουμε ένα κόσμημα χρυσού 18 καρατίων. Αυτή η μονάδα μέτρησης προέρχεται από ένα αρχαίο γερμανικό νόμισμα από καθαρό χρυσάφι, το οποίο χρησιμοποιούνταν πριν από χίλια χρόνια και ονομαζόταν, όπως και το σημερινό, μάρκο. Είχε βάρος 24 καράτια, δηλαδή 4,8 γραμμάρια. Τόσο η σύνθεση όσο και το βάρος του χρησίμευαν από τότε ως μέτρο για την καθαρότητα του χρυσού.

Θείο, όπως λέμε θειάφι!

Θείο ή θειάφι (sulphur ή sulfur) είναι το χημικό στοιχείο με σύμβολο S, που απαντάται ελεύθερο στη φύση, στην αρχική του μορφή ή μέσα σε θειούχες ενώσεις. Το συναντάμε σε μεγάλες ποσότητες σε θερμές πηγές και σε ηφαίστεια.

Είναι γνωστό από την εποχή του Ομήρου ως διώκτης των φιδιών και ως παρασιτοκτόνο. Είναι ένα από τα πιο σημαντικά στοιχεία της ζωής και το τρίτο σε αφθονία στοιχείο στον ανθρώπινο οργανισμό.
Είναι ένα κίτρινο, αμέταλλο στοιχείο με πολύ έντονη οσμή, που συχνά παραπέμπει σε κλούβιο αυγό. Χρησιμοποιείται στη βιομηχανία και με αυτό παράγονται θειούχα λιπασμάτα, μαύρη πυρίτιδα, σπίρτα, εντομοκτόνα και ζιζανιοκτόνα, ελαστικά και άλλα προϊόντα. Είναι συχνό συστατικό σε καλλυντικά και σαπούνια που στοχεύουν στη θεραπεία δερματολογικών προβλημάτων όπως ακμή, πιτυρίδα, ροδόχρους ακμή και σμηγματόρροια.

Το θείο στον οργανισμό μας
Το θείο συγκαταλέγεται στα απαραίτητα στοιχεία των κυττάρων, καθώς αποτελεί μέρος της σύνθεσης των αμινοξέων, των βιταμινών και των ορμονών. Πιο ειδικά, είναι απαραίτητο για τη σύνθεση βασικότατων αμινοξέων, όπως της κυστεΐνης, της ταυρίνης και της μεθειονίνης, με ισχυρότατες αντιοξειδωτικές ιδιότητες, καθώς και για τη σύνθεση των βιταμινών βιοτίνη (Β7) και θειαμίνη (Β1). Παίρνει μέρος στη μεταβολική διαδικασία και διατηρεί σταθερή την οξυγόνωση των εγκεφαλικών κυττάρων.

Οξυγόνο και Καύση

Βιταμίνη Α

Η βιταμίνη Α είναι ένας γενικός όρος για έναν μεγάλο αριθμό ενώσεων. Είναι λιποδιαλυτή βιταμίνη και είναι ουσιαστικά μία ομάδα καροτενοειδών και ρετινοειδών. Η ρετινόλη (μία αλκοόλη) και η ρετινάλη (μία αλδεϋδη) συχνά αναφέρονται ως προσχηματισμένη βιταμίνη Α. Η ρετινάλη μπορεί να μετατραπεί από τον οργανισμό σε ρετινοϊκό οξύ, η μορφή της βιταμίνης Α που είναι γνωστό ότι επηρεάζει τη μεταγραφή των γονιδίων. Η ρετινόλη, η ρετινάλη και το ρετινοϊκό οξύ είναι γνωστές στο σύνολο ως ρετινοειδή. Το βήτα-καροτένιο και άλλα καροτενοειδή που μπορούν να μετατραπούν από το σώμα σε ρετινόλη αναφέρονται ως προβιταμίνη Α καροτενοειδή. Εκατοντάδες διαφορετικά καροτενοειδή συντίθεται από τα φυτά, αλλά μόνο περίπου 10% από αυτά είναι προβιταμίνη Α καροτενοειδή. Η ακόλουθη ανάλυση θα επικεντρωθεί κυρίως στην προ-βιταμίνη Α (ρετινόλη, ρετινλαλη) και το ρετινοϊκό οξύ.

Λειτουργία

Όραση

Ο αμφιβληστροειδής βρίσκεται στο πίσω μέρος του οφθαλμού. Όταν το φως περνά μέσα από τον φακό, γίνεται αντιληπτό από τον αμφιβληστροειδή και μετατρέπεται σε ένα νευρικό ερέθισμα για να ερμηνευτεί στη συνέχεια από τον εγκέφαλο.