Μία νέα τεχνική CSI προσδιορίζει το χρόνο που δημιουργήθηκαν τα δακτυλικά αποτυπώματα

Οι επιστήμονες σκέφτηκαν έναν τρόπο για να καταλαβαίνουν πόσο παλιό είναι ένα αποτύπωμα.

Σε μια σκηνή εγκλήματος, ο χρονικός προσδιορισμός έχει τεράστια σημασία γιατί θα βοηθήσει τους εγκληματολόγους να προσδιορίζουν ποια αποτυπώματα είναι σχετικά με την υπόθεση και να τα διαχωρίσουν από αυτά που είχαν απομείνει στο χώρο από παλιά.

Για παράδειγμα, τα δακτυλικά αποτυπώματα ενός γείτονα που βρέθηκαν στη σκηνή μιας διάρρηξης είχαν μείνει από την τελευταία φορά που ο γείτονας ήρθε για καφέ ή τη νύχτα του εγκλήματος;

Τα αποτυπώματα αποτελούνται από ιδρώτα και λίπος, συμπεριλαμβανομένου ενός σύνθετου συνδυασμού χοληστερόλης, αμινοξέων και πρωτεϊνών.Τα δακτυλικά αποτυπώματα αφήνουν σχεδόν μοναδικό σημάδι σε μια επιφάνεια που μπορεί να αντιγραφεί και να συγκριθεί με μια βάση δεδομένων για τον εντοπισμό ενός ύποπτου.

Η αραχίδα στη διατροφή μας

Η αραχίδα (ή όπως είναι κοινώς γνωστό, το αράπικο φιστίκι), είναι ο καρπός του φυτού Αραχίδα. Τα αράπικα φιστίκια (Arachis hypogaea) προέρχονται από τη Νότια Αμερική και το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό τους είναι πως δεν αυξάνονται, όπως όλοι οι άλλοι ξηροί καρποί στα δέντρα, αλλά κάτω από το έδαφος.

Ο σπόρος που χρησιμοποιείται ως ξηρός καρπός (γιατί μπορεί να προορίζεται για βιομηχανική επεξεργασία π.χ. έλαιο), επιθυμητό είναι να έχει σχετικά μικρή περιεκτικότητα σε λάδι, υψηλή σε πρωτεΐνες και ζάχαρα, να είναι καλά αναπτυγμένος και με προτιμώμενα χρώματα περισπερμίου ανοικτό καφέ, ροζ ή κόκκινο. Όταν η αραχίδα διατίθεται με τη μορφή λοβών, μεγάλη σημασία έχει και το χρώμα του περιβλήματος που πρέπει να είναι ελαφρό κρεμ. Οι σπόροι για τη βιομηχανία πρέπει να έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε λάδι, μεγάλη αναλογία σπόρων σε σχέση με τα περιβλήματα των λοβών και ικανότητα αποθήκευσης χωρίς μεγάλη υποβάθμιση της ποιότητας.

Τα φιστίκια είναι εύπεπτα και η πρωτεΐνη τους είναι άριστης ποιότητας. Για ανθρώπινη κατανάλωση χρησιμοποιούνται:

Γνωρίστε ένα δέντρο που καρποφορεί στον κορμό του

Ο λόγος για το δέντρο Jabuticaba που πράγματι βγάζει τους καρπούς του πάνω στον κορμό του. Ζει στην Νότια Αμερική, κυρίως στην Παραγουάη, την Αργεντινή και κυρίως στη Βραζιλία.

Πότε καθιερώθηκε η Μεγάλη Τεσσαρακοστή

Γράφει ο Γιώργος Ιωαννίδης

Στους πρώτους Αποστολικούς Χρόνους ήταν άγνωστη η περίοδος του Τριωδίου. Όπως φαίνεται σε αλληλογραφία του Αγίου Ειρηναίου με τον Επίσκοπο Ρώμης Βίκτορα, οι Χριστιανοί νήστευαν μόνο τη Μ. Παρασκευή (άλλοι 24 ώρες, άλλοι 40 ώρες) προς τιμήν των Παθών του Χριστού. Την είδηση αυτή την αναφέρει και ο Ευσέβιος (Εκκλησιαστική Ιστορία, 5.24.12). Στην Παλαιστίνη και στη Συρία η προετοιμασία για την Ανάσταση διαρκούσε όλη τη Μεγάλη Εβδομάδα. Σε πολλές Παλαιστινιακές κοινότητες νήστευαν σαράντα ημέρες κατά το πρότυπο του Χριστού στην Έρημο, κατά το πρότυπο του Μωυσή στο Όρος Σινά και κατά το πρότυπο του Προφήτη Ηλία. Αυτοτελής νηστεία σαράντα ημερών φαίνεται ότι ήταν γνωστή απ το τέλος του 3ου αι. σε πολλές Χριστιανικές κοινότητες Το 325 γενικεύεται ως θεσμός με τον 5ο Κανόνα της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου.

Η Μεγάλη Τεσσαρακοστή αρχίζει την Καθαρά Δευτέρα. Λήγει την "9η ώρα" (απόγευμα) της Παρασκευής της "Έκτης Εβδομάδος των Νηστειών". Από την στιγμή εκείνη, με την αγρυπνία της "Αναστάσεως του Λαζάρου" αρχίζει η " Εβδομάς των Παθών" που τελειώνει τη νύκτα του Μεγάλου Σαββάτου (όταν "κλείνει το Τριώδιον" και "ανοίγει το Πεντηκοστάριον".

Η εβδομάδα πριν την Καθαρά Δευτέρα θεωρείται "προετοιμασία" για την νηστεία. Κατά παράδοση οι νοικοκυρές αποφεύγουν να μαγειρεύουν κρέας και ψάρια. Συνηθίζουν να ψήνουν πίτες (κυρίως τυρόπιτες). Γι' αυτό η εβδομάδα ονομάστηκε "Τυρινή" ή "της Τυροφάγου".

Απλοί και σύνθετοι υδατάνθρακες: Πώς τους ξεχωρίζουμε;

Όσα πρέπει να γνωρίζουμε για τους απλούς και σύνθετους υδατάνθρακες. Ποια είναι η διαφορά και πώς τους επιλέγουμε.
Οι υδατάνθρακες είναι ένα από τα σημαντικότερα θρεπτικά συστατικά, όπως και η πρωταρχική πηγή ενέργειας για το σώμα μας. Παρ’ όλα αυτά, στις περισσότερες δίαιτες, η κατανάλωσή τους αποθαρρύνεται. Θα ήταν πιο σωστό να πούμε πως το κλειδί βρίσκεται στην κατανάλωση των σωστών υδατανθράκων, παρά στην εξ ολοκλήρου αποφυγή τους.

Ακούμε συχνά πως οι σύνθετοι υδατάνθρακες είναι καλύτεροι για την υγεία μας από τους απλούς, αλλά σπάνια θα δούμε να επισημαίνεται τι είδους υδατάνθρακες περιέχουν τα τρόφιμα που αγοράζουμε. Οπότε, μερικές γνώσεις για το πώς κατηγοριοποιούνται οι υδατάνθρακες μπορούν να μας βοηθήσουν να αποφύγουμε τα βλαβερά τρόφιμα.
Οι περισσότεροι έχουμε την τάση να ταυτίζουμε τους υδατάνθρακες με το ψωμί και τα ζυμαρικά· δεν τους βρίσκουμε, όμως, μόνο εκεί. Ας δούμε μια σύντομη λίστα με τρόφιμα που επίσης περιέχουν υδατάνθρακες:

• Γαλακτοκομικά
• Φρούτα
• Λαχανικά
• Δημητριακά
• Ξηροί καρποί
• Όσπρια
• Ζαχαρώδη και γλυκά

Οι υδατάνθρακες αποτελούνται από τρία συστατικά: ίνες, άμυλο και ζάχαρη. Οι ίνες και το άμυλο είναι σύνθετοι υδατάνθρακες, ενώ η ζάχαρη είναι απλός. Ανάλογα με τις αναλογίες καθενός από αυτά στο τρόφιμο, καθορίζεται η διατροφική του αξία.

Κάνει απλώς να αφαιρέσουμε τη μούχλα από το φαγητό και να φάμε το υπόλοιπο;

Η μούχλα είναι μικροσκοπικοί μύκητες που αναπτύσσονται στα φυτικά και στα ζωικά προϊόντα. Αποτελούνται από πολλά κύτταρα, όχι όπως τα βακτήρια που είναι μονοκύτταροι, γι' αυτό είναι ορατοί με το μάτι.

Η μούχλα είναι μόνο στην επιφάνεια του φαγητού;

Όχι. Αυτό που βλέπουμε είναι μόνο ένα μέρος της μούχλας. Το γκρι χνουδωτό στο ξεχασμένο σαλάμι, οι πρασινωπές κηλίδες πάνω στο ψωμί, η άσπρη σκόνη στο τσένταρ, οι χνουδωτές κηλίδες στα φρούτα.

Το πρώτο εμβόλιο για έντομα θα σώσει τις μέλισσες από μια θανατηφόρα ασθένεια

Η οικιακή μέλισσα Apis mellifera απειλείται από το βακτήριο Paenibacillus larvae που προκαλεί την ασθένεια της Αμερικανικής σηψιγονίας. Το βακτήριο αυτό προκαλεί σημαντικές απώλειες τόσο στον πληθυσμό όσο και στην παραγωγή των προϊόντων της μέλισσας.

Η μέλισσα είναι κρίσιμος παράγοντας της οικολογίας αλλά και της διατροφής μας. Η μέλισσα όταν πετά από λουλούδι σε λουλούδι για να μαζέψει τη γύρη, συμμετέχει και στην επικονίαση των φυτών. Δηλαδή στη γονιμοποίησή τους, μεταφέροντας γυρεόκοκκος από τους ανθήρες στο θηλυκό τμήμα των άνθεων, ώστε αυτά να ανθίσουν και να μας δώσουν τους καρπούς τους.

Η μέλισσα, ως επί το πλείστον είναι αυτόχθονη στα μέρη στα οποία βρίσκεται, αν και ο άνθρωπος τις έχει μεταφέρει με τα μακρινά του ταξίδια από τη Νότια Ευρώπη, την Αφρική και τη Μέση Ανατολή και σε άλλους τόπους. Σήμερα, είναι ο πιο σημαντικός επικονιαστής όλων των φυσικών οικοσυστημάτων παγκοσμίως. Μόνο στις Η.Π.Α. υπολογίζεται ότι κάθε χρόνο επικονιάζουν καρπούς αξίας 15 δισεκατομμυρίων δολαρίων, όπως κολοκυθάκια, μήλα, ροδάκινα, αμύγδαλα.

Η μόλυνση από το βακτήριο Paenibacillus larvae μπορεί να σκοτώσει ολόκληρη την κυψέλη

Οι μέλισσες μεταφέρουν στην κυψέλη το βακτήριο και αυτό μολύνει τις προνύμφες όταν αυτές φάνε σπόρια του βακτηρίου µαζί µε την τροφή τους. Τα σπόρια βλαστάνουν στο στοµάχι τους, πολλαπλασιάζονται και σπορογονούν. Σε κάθε κελί μπορεί να υπάρχουν εκατομμύρια σπόρια. Και όταν οι καθαρίστριες µέλισσες, προσπαθήσουν να αποµακρύνουν το νεκρό γόνο, µολύνονται µε σπόρια, τα οποία µεταφέρουν σε άλλες υγιείς προνύµφες.