Το «δέρμα» από μανιτάρια θα μπορούσε να συμβάλλει στη διάσωση του πλανήτη μας

(MYCOWORKS)

Οι επιστήμονες πίσω από την τσάντα από «δέρμα» μανιταριού πιστεύουν ότι το μυκήλιο, ένα υλικό που παράγεται από μύκητες και μπορεί να κατασκευαστεί ώστε να μοιάζει και να έχει την αίσθηση πραγματικού δέρματος μοσχαριού ή προβάτου, θα μπορούσε να βοηθήσει στη διάσωση του πλανήτη μας. 

Το δέρμα από μανιτάρια θα μπορούσε να αποκαλύψει ένα νέο μέλλον που θα ξεκινά από το υλικό και όχι από το αντικείμενο», δήλωσε στην Guardian ο Δρ. Ματ Σκάλιν, διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας βιοϋλικών MycoWorks. 

Το μυκήλιο (fine mycelium), το οποίο μπορεί να αναπτυχθεί μέσα σε λίγες εβδομάδες, έχει δερμάτινη αίσθηση και όψη και είναι πιο ανθεκτικό από το πραγματικό δέρμα. Το υλικό έκανε πρόσφατα το ντεμπούτο του στην υψηλή μόδα ως αποκλειστική τσάντα της Hermès.

Εξάνθημα από κάμπιες είναι… αλλεργία;

 

Αλήθεια… μπορεί ένα εξάνθημα από κάμπια να αποτελεί αλλεργία; Πριν ωστόσο απαντήσουμε σε αυτό το ερώτημα, ας μάθουμε λίγα πράγματα για τις κάμπιες.

 Η κάμπια των πεύκων ή πιτυοκάμπη ή κάμπια λιτανεύουσα είναι ένα νυκτόβιο λεπιδόπτερο της οικογένειας Thaumetopoeidae. Αποτελεί ένα από τα πλέον κοινά, αλλά και βλαβερά είδη στη χώρα μας. Η κάμπια συνήθως τρέφεται με πευκοβελόνες, φτιάχνει το κουκούλι της και γεννά τα αυγά της, για να μεταμορφωθεί σε νυχτοπεταλούδα (Thaumatopoea pityicampa). Η παρουσία του εντόμου είναι γνωστή από την αρχαιότητα,καθώς σε αρχαία κείμενα αναφέρεται η ύπαρξη κάμπιας με τρίχες που τρέφεται με πευκοβελόνες. 

Είναι η κάμπια τόσο επικίνδυνη; 

Εθνικό Πάρκο Πρεσπών

Δύο πανέμορφες λίμνες στεφανωμένες από μεγάλες οροσειρές που ενώνουν τρία έθνη και θεωρούνται ένας από τους σημαντικότερους βιοτόπους της Ευρώπης. Η Μικρή και η Μεγάλη Πρέσπα βρίσκονται σε υψόμετρο 850 μέτρων και μαζί με τη λίμνη Οχρίδα ονομάζονταν κατά την αρχαιότητα οι λίμνες της Δασσαρικής λεκάνης. 

Οι Πρέσπες σχηματίστηκαν κατά τη διάρκεια του Τριτογενούς και αρχικά υπήρξαν ενωμένες. Οι εναποθέσεις υλικών από το ποτάμι του Αγίου Γερμανού στα ανατολικά των λιμνών δημιούργησαν με τα χρόνια έναν αμμώδη δίαυλο πλάτους από 200 μ. εώς 1 χλμ. που χώρισε τις λίμνες. Η στάθμη της Μικρής Πρέσπας είναι υψηλότερη από αυτή της Μεγάλης και είναι η πρώτη που τροφοδοτεί με νερά τη δεύτερη μέσω ενός καναλιού στη θέση Κούλα. Το μεγαλύτερο μέρος της Μικρής Πρέσπας βρίσκεται στην Ελλάδα και χαρακτηρίζεται από την παρουσία του ιστορικού νησιού του Αγίου Αχιλλείου, από το μικρό Βιδρονήσι και από απέραντους καλαμιώνες και μεγάλες εκτάσεις με υγρολίβαδα. Στα νότια βρίσκεται το όρος Τρικλάριο και στα ανατολικά υψώνονται οι κορυφές του Βαρνούντα. Η πιθανότερη προέλευση του ονόματος «Πρέσπα» είναι από το λατινικό «praesepe» που σημαίνει φάτνη, μια πετυχημένη ονομασία καθώς οι λίμνες βρίσκονται στο μέσο μιας λεκάνης που διατηρεί έναν τεράστιο πλούτο άγριας ζωής. Η έκταση του Εθνικού Πάρκου φτάνει τα 195 τ.χλμ. από τα οποία τα 82 τ.χλμ. ανήκουν στα νερά των λιμνών. 

Γυμνοβράγχια - Τα «στολίδια» της θάλασσας

 

Αστραφτερό μωβ με κίτρινες βούλες, βαθύ κυανό με χρυσές λωρίδες, ροζ με πορτοκαλί μπορντούρες, χιλιάδες χρώματα και σχέδια χωρίς τέλος σε συνδυασμούς και ομορφιά. Αυτός είναι ο εκθαμβωτικός κόσμος των γυμνοβράγχιων των ελληνικών θαλασσών. Πρόκειται για μία από τις λιγότερο γνωστές ομάδες μαλακίων στα οποία ανήκουν τα πιο διάσημα μύδια, γυαλιστερές, μπουρούδες, αχοιβάδες, σουπιές, χταπόδια, κ.ά. Τα μαλάκια είναι μία από τις πιο επιτυχημένες οικογένειες του Ζωικού Βασιλείου στο θαλάσσιο περιβάλλον, καθώς αντιπροσωπεύονται από τον μεγαλύτερο αριθμό ειδών σε σχέση με κάθε άλλη ομάδα. Τα γυμνοβράγχια, ή πιο κοινά οι θαλάσσιοι γυμνοσάλιαγκες, αποτελούν μια υποομάδα των γαστερόποδων μαλακίων που διακρίνεται από την απουσία ενός οστράκου που προστατεύει τα μαλακά μέρη του ζώου. Η αλήθεια είναι ότι έχουν όστρακο κατά τα πρώτα στάδια της ζωής τους, το οποίο χάνουν μόλις μεγαλώσουν. Μάλιστα σε λίγα από αυτά εμφανίζεται κάποιο όστρακο έστω σε υποτυπώδη μορφή ακόμα και στην ενήλικη μορφή τους. Η ονομασία τους προέρχεται από το γεγονός ότι τα αναπνευστικά τους όργανα (βράγχια) βρίσκονται εκτεθειμένα στο περιβάλλον (γυμνά). Η ταξινόμηση τους μοιάζει λίγο μπερδεμένη, καθώς ανήκουν στα οπισθοβράγχια στα οποία όμως δεν ανήκουν κάποιοι άλλοι θαλάσσιοι γυμνοσάλιαγκες. Έτσι ενώ οι φυσιοδίφες και οι καταδύτες ονομάζουν κάθε γυμνό μαλάκιο «γυμνοβράγχιο», κάτι τέτοιο επιστημονικά δεν ισχύει. 

Σφραγίδα ταυτότητας αυγού

 

Σύμφωνα με τους κανονισμούς της Ε.Ε. σε όλα τα αυγά, ακόμα και αυτά που πωλούνται στις λαϊκές αγορές, θα πρέπει να αναγράφεται, με φυτική μελάνη, η σφραγίδα ταυτότητας του αυγού. Ουσιαστικά πρόκειται για ένα κωδικό που μας δίνει πληροφορίες σχετικά με την προέλευση του αυγού και την διαβίωση της κότας.

Ο κωδικός αποτελείται από 4 μέρη: 

1. Το πρώτο μέρος είναι το πρώτο ψηφίο του κωδικού και είναι ένας αριθμός που έχει της τιμές 0,1,2 ή 3 μας δείχνει την μέθοδο εκτροφής της κότας. Συγκεκριμένα: 

• Η τιμή 0 μας δείχνει ότι πρόκειται για βιολογικό αυγό. Δηλαδή για κότες ελευθέρας βοσκής που τρέφονται με βιολογικές τροφές, το κοτέτσι πληροί τις προϋποθέσεις της Ε.Ε. για τα βιολογικά προϊόντα και δεν έχει γίνει χρήση ορμονών ή προληπτική χρήση αντιβιοτικών. 
•  η τιμή 1 μας δείχνει ότι πρόκειται για αυγό ελευθέρας βοσκής. Δηλαδή για κότες που έχουν πρόσβαση σε εξωτερική αυλή αρκετές ώρες την ημέρα.
•  η τιμή 2 μας δείχνει ότι πρόκειται για αυγό από κότα σε αχυρώνα, οι κότες στην συγκεκριμένη εκτροφή είναι ελεύθερες να περιφέρονται εξωτερική μονάδα ειδικά σχεδιασμένη να τις κρατάει καθαρές και ασφαλείς. 
• η τιμή 3 μας δείχνει ότι πρόκειται για αυγό κλωβοστοιχίας. Οι κότες ζουν σε ένα κλουβί στο οποίο μπορούν να γεννούν τα αυγά τους, έχουν χώρο να κοιμούνται να κουρνιάζουν κλπ. 

 

2. Το δεύτερο μέρος του κωδικού δείχνει την χώρα προέλευσης, το κράτος μέλος στο οποίο βρίσκεται η μονάδα παραγωγής. EL για την Ελλάδα. 

 

3.Το τρίτο μέρος του κωδικού είναι ένας τριψήφιος αριθμός και δείχνει τον κωδικό της νομαρχίας. 

 

4.Το τέταρτο μέρος είναι ο κωδικός παραγωγού που είναι μοναδικός και καταγεγραμμένος για κάθε παραγωγό ή φάρμα.

 

5. Και τέλος η ημερομηνία λήξης. 

 

 Πηγή

Τι είναι τα Gram-αρνητικά και Gram-θετικά βακτήρια

 Όταν υποφέρουμε από μια βακτηριακή λοίμωξη, επισκεπτόμαστε το γιατρό για συνταγογράφηση αντιβιοτικών. Ωστόσο, υπάρχει ένα ευρύ φάσμα αντιβιοτικών που διαφέρουν τόσο στη χρήση τους όσο και στον μηχανισμό δράσης τους. Τα ίδια τα βακτήρια μπορούν να χωριστούν σε δύο ευρείες κατηγορίες, σε Gram-θετικά και σε Gram-αρνητικά, κάτι που έχει σημασία για τη θεραπεία.

  Όπως όλα τα κύτταρα, τα βακτήρια έχουν κυτταρική μεμβράνη η οποία αποµονώνει το εσωτερικό του κυττάρου (κυτταρόπλασµα) από τον εξωτερικό χώρο. Η κυτταρική μεμβράνη είναι μια εύκαµπτη και λεπτή επιφάνεια που ρυθµίζει τη µεταφορά διαφόρων ουσιών προς και από το κύτταρο. Αποτελείται από λιπίδια -μια διπλή στρώση λιπιδίων- που ενσωματώνουν πρωτεΐνες.

 Εκτός από κυτταρική μεμβράνη, πολλά βακτήρια έχουν και κυτταρικό τοίχωμα, όπως συμβαίνει με μύκητες και φυτικά κύτταρα. Το κυτταρικό τοίχωμα βρίσκεται αμέσως μετά την κυτταρική μεμβράνη. Είναι ένα από τα σημαντικότερα τμήματα του βακτηριακού κυττάρου, περιέχοντας συστατικά που σχετίζονται με την παθογένειά τους. Το τοίχωμα προστατεύει τα βακτήρια από τοξικές ουσίες, κάτι που τα κάνει ανθεκτικά στους εξωτερικούς βλαπτικούς παράγοντες. Αν αφαιρεθεί, τα βακτήρια καταστρέφονται. Είναι ένα εύκαµπτο, πορώδες, διαπερατό σε πλήθος µικρών µορίων υλικό του οποίου το κύριο συστατικό είναι η πεπτιδοδγλυκάνη, ένα µακροµόριο που αποτελείται από επαναλαµβανόµενο σκελετό µακριών αλυσίδων γλυκάνης. 

Το κυτταρικό τοίχωμα δίνει τις χαρακτηριστικές µορφές των διαφορετικών ειδών των βακτηρίων. Παρέχει τη βάση για άλλα βακτηριακά εξαρτήµατα. Τα µαστίγια, οι σµήρακες και οι βλεφαρίδες έχουν ως βάση το τοίχωµα. 

Χρώση κατά Gram 

Σύνδρομο Εντερικής Ζύμωσης: Μόνιμα μεθυσμένοι

 

Πριν από μερικούς μήνες στη Νέα Υόρκη, ένας αστυνομικός σταμάτησε ένα αυτοκίνητο που πήγαινε πέρα-δώθε, έχοντας σκασμένο λάστιχο. Ο αστυνομικός διαπίστωσε πως η οδηγός ήταν μεθυσμένη καθώς το αλκοτέστ έδειξε πως είχε υπερβεί κατά πολύ το φυσιολογικό όριο. Η ίδια αρνήθηκε πως είχε πιει και μόλις πριν από λίγες ημέρες δικαιώθηκε στο δικαστήριο καθώς αποδείχθηκε πως πάσχει από το Σύνδρομο Εντερικής Ζύμωσης! 

Το Σύνδρομο Εντερικής Ζύμωσης (Auto-brewery syndrome) είναι μια σπάνια πάθηση κατά την οποία παράγονται μεθυστικές ποσότητες αιθανόλης μέσω ενδογενής ζύμωσης στο πεπτικό σύστημα. Με απλά λόγια, όποιος πάσχει από το Σύνδρομο Εντερικής Ζύμωσης το πεπτικό του σύστημα λειτουργεί ως ζυθοποιείο! Το έντερο φιλοξενεί έναν τεράστιο πληθυσμό του σακχαρομύκητα Saccharomyces cerevisiae, περισσότερο γνωστού ως μαγειρική μαγιά. Η μονοκύτταρη αυτή ζύμη χρησιμοποιείται ευρέως στη ζυθοποιία, την οινοποιία και την αρτοποιεία, χάρη στην ικανότητά της να ζυμώνει τους υδατάνθρακες και να τους μετατρέπει σε αιθανόλη, δηλαδή αλκοόλ! Έτσι, οι ασθενείς δείχνουν μεθυσμένοι και ας μην έχουν πιει ποτέ στη ζωή τους! 

Κράταιγος, το βότανο της καρδιάς

 

Κράταιγος, το βότανο της καρδιάς 

Επιστημονική ονομασία: Κράταιγος η οξυάκανθα & Κ. η μονόγυνος-Crataegus 

Άλλα ονόματα: Τρικουκιά, Μουρζιά, Μπουρμπουτζελιά, Τσαμπουρνιά, ξαγκαθιά. 

Οικογένεια: Ροδίδες (Rosaceae)

Ο κράταιγος (C. monogyna) είναι ένα εξαιρετικά πολύτιμο φαρμακευτικό βότανο. Ήταν γνωστό κατά το Μεσαίωνα ως σύμβολο της ελπίδας και εχορηγείτο για πολλές ασθένειες. Σήμερα χρησιμοποιείται κυρίως για διαταραχές της καρδιάς και του κυκλοφορικού και ιδιαίτερα για τη στηθάγχη. 

 Οι βοτανοθεραπευτές της Δύσης το θεωρούν κυριολεκτικά ως «τροφή της καρδιάς», που βελτιώνει τη ροή του αίματος στους καρδιακούς μυς και επαναφέρει στο κανονικό τους καρδιακούς παλμούς. Πρόσφατες έρευνες έχουν επιβεβαιώσει την εγκυρότητα αυτών των χρήσεων. Ο κράταιγος έχει μούρα έντονου κόκκινου χρώματος κατά τη διάρκεια του φθινοπώρου. Χρησιμοποιείται σε γιατρικά για τη θεραπεία ποικίλων διαταραχών του κυκλοφορικού συστήματος. 

Πώς σχηματίζονται τα μαργαριτάρια

Από την αρχαιότητα υπάρχουν διάφοροι μύθοι για την προέλευση των μαργαριταριών και τις διαφορετικές χρήσεις που τους έχουν δοθεί. 

Πίσω από την ανακάλυψη των μαργαριταριών βρίσκουμε την προσπάθεια των δυτών και την επιμονή των επιστημόνων που έχουν ερευνήσει να γνωρίσουν το φαινόμενο του σχηματισμού τους. Τα μαργαριτάρια είναι ένα από τα πιο πολύτιμα αντικείμενα στον κόσμο και η ανθρώπινη φιλοδοξία να τα αποκτήσει για εμπορικούς σκοπούς έχει αυξηθεί με το πέρασμα του χρόνου.

Τι είναι τα μαργαριτάρια 

Λύθηκε ένα από τα πιο περίεργα μυστήρια του ζωικού βασιλείου: Γιατί ο φασκωλόμυς κάνει τετράγωνα κόπρανα

 

Είναι χνουδωτά, είναι αξιαγάπητα και ζουν στην Αυστραλία. 

Ο λόγος για τον μαρσιποφόρο φασκωλόμυς (wombat) που για χρόνια έκρυβαν το πιο περίεργο μυστήριο στο ζωικό βασίλειο. Κάνουν τετράγωνα κόπρανα και οι επιστήμονες δεν μπορούσαν να καταλάβουν γιατί. Ο φασκωλόμυς παράγει 80 με 100 κύβους περιττωμάτων κάθε βράδυ, τα οποία αφήνει σε στρατηγικά σημεία για να μαρκάρει την περιοχή του. 

Αυτό που ήταν άγνωστο μέχρι σήμερα ήταν πως το έντερό του παράγει κόπρανα σε μορφή κύβου. Ερευνητές στο Georgia Institute of Technology’s Patricia Yang λένε ότι ανακάλυψαν την διαδικασία χώνεψης των τριχωτών μαρσιποφόρων, με την οποία εξηγείται το περίεργο σχήμα. 

Ευχές

 

Σύνδρομο Διαρρέοντος Εντέρου: Με Ποιες Παθήσεις Συνδέεται;

 

Το σύνδρομο διαρρέοντος ή διαπερατού εντέρου είναι μία πάθηση του γαστρεντερικού συστήματος που προσβάλλει το τοίχωμα του εντέρου. Στους ασθενείς που πάσχουν από το σύνδρομο αυτό, τα βακτήρια καθώς και άλλες τοξίνες μπορούν να διαπεράσουν το εντερικό τοίχωμα και να εισέλθουν στην κυκλοφορία του αίματος. 

 Αρκετοί επαγγελματίες υγείας δεν αναγνωρίζουν το σύνδρομο διαρρέοντος εντέρου ως νόσο, ωστόσο τα τελευταία επιστημονικά δεδομένα δείχνουν ότι αυτό συμβάλλει στη εμφάνιση μίας σειράς παθήσεων. 

Τι είναι το Σύνδρομο Διαρρέοντoς Εντέρου; 

Το γαστρεντερικό σύστημα αποτελείται από μία σειρά οργάνων που συνδέονται μεταξύ τους. Εκτείνεται από το στόμα μέχρι τον πρωκτό και περιλαμβάνει: 

• Τον οισοφάγο 
• Το στόμαχο 
• Το λεπτό και το παχύ έντερο 

 Τα πεπτικά ένζυμα που βρίσκονται στο στόμαχο και το λεπτό έντερο διασπούν τις θρεπτικές ουσίες της τροφής σε μικρότερα μόρια τα οποία ο οργανισμός χρησιμοποιεί για την εκπλήρωση των ενεργειακών του αναγκών, την ανάπτυξή του και την επιδιόρθωση των βλαβών που έχει υποστεί. 

 Το έντερο παίζει επίσης σημαντικό ρόλο στην προστασία του οργανισμού από επιβλαβή βακτήρια και τοξίνες.

 Μικρά ανοίγματα στο εντερικό τοίχωμα επιτρέπουν στο νερό και σε άλλες ουσίες να εισέλθουν στην κυκλοφορία του αίματος, αποκλείοντας παράλληλα την είσοδο σε βακτήρια και άλλες επιβλαβείς ουσίες. Στο σύνδρομο διαρρέοντος εντέρου, τα ανοίγματα αυτά είναι ευρύτερα, γεγονός που επιτρέπει σε σωματίδια της τροφής, βακτήρια και τοξίνες να εισέλθουν άμεσα στην κυκλοφορία του αίματος. 

Η σχέση μεταξύ της μητέρας και του παιδιού είναι βαθιά

Η σχέση μεταξύ της μητέρας και του παιδιού είναι βαθιά και οι νέες έρευνες δείχνουν μια φυσική σύνδεση ακόμα βαθύτερη από ό,τι είχαμε σκεφτεί.

---

Ο βαθύς ψυχολογικός και σωματικός δεσμός που μοιράζεται η μητέρα με το παιδί της, ξεκινά κατά τη διάρκεια της κύησης, όταν η μητέρα είναι το παν για το αναπτυσσόμενο έμβρυο, παρέχοντας τη ζεστασιά και τη τροφή, ενώ η καρδιά της παρέχει ένα χαλαρωτικό σταθερό ρυθμό.

Η φυσική σύνδεση μεταξύ της μητέρας και του εμβρύου παρέχεται από τον πλακούντα, ένα όργανο κατασκευασμένο από κύτταρα της μητέρας και του εμβρύου, το οποίο χρησιμεύει ως αγωγός για την ανταλλαγή θρεπτικών ουσιών, αερίων και αποβλήτων.

Τα κύτταρα ενδέχεται να μεταναστεύσουν μέσω του πλακούντα, μεταξύ της μητέρας και του εμβρύου σε πολλά όργανα του σώματος, συμπεριλαμβανομένων των πνευμόνων, του θυρεοειδούς, των μυών, του ήπατος, της καρδιάς, των νεφρών και του δέρματος. Αυτά μπορεί να έχουν ένα ευρύ φάσμα επιδράσεων, από την ανακατασκευή των ιστών και την πρόληψη του καρκίνου μέχρι την πυροδότηση διαταραχών του ανοσοποιητικού συστήματος.

Είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι συνηθίζεται να ενσωματώνονται κύτταρα από ένα άτομο στους ιστούς ενός διαφορετικού προσώπου. Είμαστε συνηθισμένοι να σκεφτόμαστε τους εαυτούς μας ως μοναδικά, αυτόνομα άτομα και αυτά τα ξένα κύτταρα φαίνεται να διαψεύδουν την έννοια αυτή δείχνοντας ότι οι περισσότεροι άνθρωποι μεταφέρουν κομμάτια άλλων ατόμων. Όσο αξιοσημείωτο μπορεί να είναι αυτό, εντυπωσιακά αποτελέσματα από μια νέα μελέτη δείχνουν ότι κύτταρα από άλλα άτομα βρίσκονται επίσης στον εγκέφαλο.

Μήπως έχεις δυσανεξία στη λακτόζη;

 

 Τι είναι η λακτόζη; 

 Η λακτόζη είναι το φυσικό σάκχαρο, όπως και η σακχαρόζη (η γνωστή μας ζάχαρη), που βρίσκεται στο γάλα και στα υπόλοιπα γαλακτοκομικά προϊόντα. Ακριβέστερα είναι ένας δισακχαρίτης που αποτελείται από 2 μόρια μονοσακχαριτών, τη γλυκόζη και τη γαλακτόζη. Η λακτόζη είναι η βασική πηγή υδατάνθρακα του γάλακτος και μάλιστα το γάλα και τα προϊόντα του είναι οι μόνες φυσικές πηγές λακτόζης που υπάρχουν! Το σώμα μας δημιουργεί ένα ένζυμο το οποίο ονομάζεται λακτάση που διασπά την λακτόζη σε σάκχαρα τα οποία το σώμα μας μπορεί να απορροφήσει και να χρησιμοποιήσει για ενέργεια. 

Προσοχή: Υπάρχει και κρυμμένη λακτόζη 

 Η λακτόζη υπάρχει στις μεγαλύτερες συγκεντρώσεις στο γάλα και ακόμα περισσότερο σε εκείνο που έχει χαμηλά λιπαρά. Πολύ λιγότερη ποσότητα έχει το γιαούρτι και το τυρί. Όμως, θα πρέπει να έχετε υπόψη σας ότι δεν μπορεί να είναι κανείς σίγουρος πως αποφεύγοντας τα γαλακτοκομικά είναι προστατευμένος από τη λήψη λακτόζης και κατ’ επέκταση από τα ενοχλητικά συμπτώματά της. Τα άτομα με δυσανεξία πρέπει να διαβάζουν προσεκτικά τις ετικέτες των τροφίμων που αγοράζουν, αλλά και τη σύσταση των φαρμάκων που πρόκειται να καταναλώσουν. 

Ο σχηματισμός των σταλακτιτών και των σταλαγμιτών

 

Ένα από τα πιο εντυπωσιακά δημιουργήματα της φύσης είναι τα υπόγεια σπήλαια με σταλακτίτες και σταλαγμίτες.

 Στην Ελλάδα είναι πολύ γνωστά τα σπήλαια της Δηρού, των Ιωαννίνων, της Παιανίας και άλλα. 

Το νερό της βροχής είναι όξινο λόγω της αντίδρασης του με το CO 2 της ατμόσφαιρας. 

Έτσι όταν το όξινο νερό περνάει μέσα από τα ασβεστολιθικά πετρώματα τα διαβρώνει, μετατρέποντας αργά το ανθρακικό ασβέστιο (CaCO 3 ), σε όξινο ανθρακικό ασβέστιο (Ca(HCO 3 ) 2 ). Σαν αποτέλεσμα της διάλυσής τους τα ασβεστολιθικά πετρώματα αποσαρθρώνονται και σχηματίζονται τα σπήλαια. 

Επειδή το όξινο ανθρακικό ασβέστιο που σχηματίζεται είναι ευδιάλυτο άλας στο νερό δημιουργούνται ιόντα ασβεστίου (Ca 2 + ) και διτανθρακικού ανιόντος (HCO 3 - ).

 Όταν το νερό αυτό δημιουργεί σταγόνες (στάζει) στην οροφή του σπηλαίου, οι σταγόνες εξατμίζονται και σχηματίζεται (αποτίθεται) πάλι το λευκό στερεό ανθρακικό ασβέστιο, με βάση την αντίστροφη αντίδραση: 

Έτσι σχηματίζονται οι σταλακτίτες, σταγόνα -σταγόνα για χιλιάδες χρόνια. 

 Μερικές φορές σταγόνες από την άκρη ενός σταλακτίτη πέφτουν στο έδαφος, εξατμίζονται, με αποτέλεσμα πάλι την απόθεση στερεό ανθρακικού ασβεστίου και το σχηματισμό των σταλαγμιτών, που ορθώνονται από το έδαφος προς την οροφή. Αυτός είναι ό λόγος που ένας σταλαγμίτης βρίσκεται συνήθως κάτω από ένα σταλακτίτη. 

Ευχές

 

Τα πεύκα με την παράξενη κλίση προς τον Ισημερινό

 Πρόκειται για το είδος πεύκου Araucaria columnaris, που δεν αναπτύσσεται σε ευθεία αλλά με μια ελαφριά κλίση. Αυτή όμως η κλίση δεν είναι καθόλου τυχαία. Σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου και να αναπτυχθεί πάντα γέρνει προς τον ισημερινό.

 Τα πεύκα κάποτε συναντούνταν μόνο στη Νέα Καληδονία, ένα τροπικό αρχιπέλαγος στον Ειρηνικό ωκεανό. Μέσα από την καλλιέργεια, σήμερα τα συναντούμε σε όλο τον κόσμο και σε εύκρατα κλίματα. 

 Ο βοτανολόγος Matt Ritter από το California Polytechnic State University παρατήρησε ότι τα πεύκα στην Καλιφόρνια και τη Χαβάη, είχαν όλα την τάση να κλίνουν προς τον Νότο. Συνάδελφοί του από την Αυστραλία τον ενημέρωσαν ότι εκεί τα πεύκα έγερναν προς το Βορρά. 

10 +1 Λόγοι που τα φραγκόσυκα θεωρούνται υπερτροφή!

 

Τα φραγκόσυκα είναι οι καρποί της φραγκοσυκιάς, ενός κάκτου που ανήκει στο γένος Opuntia. Οι κάκτοι της οικογένειας αυτής πήραν την ονομασία τους από την αρχαία πόλη Όπους. Μάλιστα, ο Θεόφραστος υποστήριζε ότι η φραγκοσυκιά αναπαραγόταν με τις ρίζες των φύλλων της. 

 Η φραγκοσυκιά προέρχεται από το Μεξικό ενώ ευδοκιμεί ιδιαίτερα στην Κεντρική και Νότια Αμερική λόγω του θερμού και ξηρού κλίματος. Η φήμη της εξαπλώθηκε αργότερα στις χώρες της Μεσογείου και πλέον η καλλιέργεια της φραγκοσυκιάς έχει επεκταθεί σε παγκόσμιο επίπεδο. 

Στην Ελλάδα φυτρώνει σε πλαγιές και σε βράχια έχοντας αυτούς τους χαρακτηριστικούς καρπούς που απαντώνται σε διάφορα χρώματα (ανοιχτό πράσινο, κίτρινο, πορτοκαλί και κόκκινο) ανάλογα με τη φάση ωρίμανσης και την ποικιλία τους. Αξίζει να σημειωθεί πως τα φραγκόσυκα περιέχουν φυσικές χρωστικές ουσίες, τις βεταλαΐνες οι οποίες είναι πλούσιες σε αντιοξειδωτική δράση. 

 Ποια είναι όμως η θρεπτική τους αξία;  

Τα 150gr φραγκόσυκων αποδίδουν 61 θερμίδες, 10gr υδατάνθρακες, σχεδόν 1gr πρωτεΐνης, λιγότερο από 1gr λίπους και 5,5gr φυτικές ίνες. Τα φραγκόσυκα περιέχουν βιταμίνες Β (σε μικρή ποσότητα) ενώ είναι πλούσια σε βιταμίνη C (καλύπτει περίπου το 35% των ημερήσιων αναγκών μας). Επίσης, είναι πηγή μετάλλων – ιχνοιστοιχείων όπως ασβέστιο, μαγνήσιο, χαλκό και κάλιο.

 10 + 1 Λόγοι που τα φραγκόσυκα θεωρούνται υπερτροφή: 

Λευκή vs. καστανή vs. μαύρη ζάχαρη - Θερμίδες και διατροφική αξία

Η ζάχαρη παράγεται κυρίως από ζαχαρότευτλα, αλλά και ζαχαροκάλαμα. Τα ζαχαρότευτλα, μετά από ειδική επεξεργασία, συμπιέζονται ώστε να εξαχθεί ο φυσικός χυμός τους. Ο χυμός αυτός βράζεται μέχρι να πήξει και να αρχίσουν να δημιουργούνται οι κρύσταλλοι της ζάχαρης, οι οποίοι είναι πλούσιοι σε μια καστανή κολλώδη ουσία, τη μελάσα. 

Η μελάσα αποτελεί το τελικό προϊόν από τη διαδικασία καθαρισμού της ζάχαρης. Έχει σκούρο καστανό χρώμα, γλυκόπικρη γεύση και χαρακτηριστικό άρωμα καραμέλας. 

Από θρεπτικής άποψης, περιέχει περισσότερο σίδηρο σε σχέση με το μέλι, ενώ είναι πλούσια σε ψευδάργυρο, χαλκό και βιταμίνες του συμπλέγματος Β, καθώς και σε αντιοξειδωτικές ουσίες. Ταυτόχρονα, είναι καλή πηγή ασβεστίου, μαγνησίου και καλίου, ενώ από θερμιδικής άποψης ένα κουταλάκι του γλυκού μελάσα (5 γραμμάρια) αποδίδει 18 θερμίδες. 

 Η μαύρη ζάχαρη συγκεντρώνει περισσότερη μελάσα από την καστανή ζάχαρη γιατί δεν υφίσταται εκτεταμένη επεξεργασία ώστε να απαλλαγεί από αυτήν, όπως συμβαίνει με τη λευκή κρυσταλλική ζάχαρη (επεξεργασμένη ζάχαρη). 

Στο εμπόριο κυκλοφορούν διάφορα είδη ζάχαρης: 

 Λευκή κρυσταλλική ζάχαρη 

Σύνθεση ουρίας: Ένα τυχαίο πείραμα που γεφύρωσε την Οργανική με την Ανόργανη Χημεία

 

 

Ο άνθρακας είναι το θεμέλιο όλων των βιολογικών μορίων. Είναι το στοιχείο της ζωής! Μάλιστα, 

υπήρχε μια εποχή που νομίζαμε ότι οι ενώσεις άνθρακα μπορούσαν να παράγονται μόνο από ζωντανούς οργανισμούς. Γι’ αυτό το λόγο οι χημικοί εκείνης της εποχής τις ονόμασαν οργανικές ενώσεις, και συνεχίζουμε να τις αποκαλούμε έτσι μέχρι και σήμερα. 

18ος αιώνας: Βιταλισμός - Μυστηριώδης προέλευση των ενώσεων που προέρχονται από ζωντανούς (οργανικούς) οργανισμούς. 

 Στα τέλη του 18ου αιώνα, όταν η χημεία άρχισε να εξελίσσεται από αλχημιστική τέχνη σε σύγχρονη επιστήμη, υπήρχε μια γενική συμφωνία ότι τα χημικά πειράματα μπορούσαν να αποκαλύψουν τους νόμους που διέπουν τη χημεία των άψυχων, ανόργανων ενώσεων. 

 Ωστόσο, οι χημικοί εκείνης της εποχής θεωρούσαν ότι τα βιολογικά μόρια ήταν σχεδόν μυστικιστικής προέλευσης.

 Οι ενώσεις που μπορούσαν να απομονωθούν από ζωντανούς οργανισμούς, φαινόταν να έχουν εντελώς διαφορετική σύνθεση και ιδιότητες από τις ανόργανες. Αυτή η μεγάλη διαφορά στη χημική συμπεριφορά μεταξύ των ενώσεων θεωρούνταν ότι σχετίζεται στενά με την προέλευσή τους. Οι ανόργανες ουσίες μπορούσαν να εξαχθούν από τα ορυκτά ή τα νερά της Γης, ενώ οι οργανικές ουσίες βρίσκονταν μόνο στους ιστούς ζωντανών οργανισμών. 

Αυτές οι ανεξήγητες διαφορές, οδήγησαν πολλούς φυσιολόγους της εποχής να πιστεύουν ότι η μοναδική εξήγηση ήταν ότι οι οργανικές ενώσεις μπορούσαν να παραχθούν μόνο από οργανισμούς υπό την καθοδήγηση μιας δύναμης που υπάρχει αποκλειστικά στα έμβια όντα. Αυτή η δύναμη αναφερόταν ως ζωτική δύναμη (vital force > Vitalism = Βιταλισμός).